alaMAkota

Przypominam.

5 marca 1940 Biuro Polityczne WKP(b) podjęło decyzję o rozstrzelaniu polskich oficerów, przedstawicieli inteligencji i administracji państwa polskiego. Wyrok śmierci zapadł bez sądów, bez oskarżeń i bez prawa do obrony.

Bezpośrednim impulsem była ściśle tajna notatka skierowana do Józefa Stalina przez Ławrientija Berię, szefa NKWD. Beria argumentował w niej, że polscy jeńcy wojenni (oficerowie, policjanci, urzędnicy) są „zatwardziałymi, nierokującymi poprawy wrogami władzy radzieckiej”, pełnymi nienawiści do systemu komunistycznego.

Na dokumencie widnieją odręczne podpisy czterech członków Biura Politycznego, którzy zaakceptowali propozycję rozstrzelania Polaków:

Józef Stalin

Wiaczesław Mołotow

Kliment Woroszyłow

Anastas Mikojan

(Dodatkowo na marginesie dopisano akceptację Michaiła Kalinina i Łazara Kaganowicza).

Decyzja dotyczyła łącznie około 25 700 osób. Zostały one podzielone na dwie główne grupy:

-14 700 jeńców przetrzymywanych w obozach specjalnych NKWD: Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Byli to głównie oficerowie Wojska Polskiego, funkcjonariusze Policji Państwowej oraz KOP.

-11 000 więźniów przetrzymywanych w więzieniach na tzw. Zachodniej Białorusi i Zachodniej Ukrainie (czyli terenach II RP zajętych przez ZSRR w 1939 r.). Byli to m.in. ziemianie, fabrykanci, sędziowie i działacze polityczni.

Egzekucje rozpoczęły się na początku kwietnia 1940 roku i trwały do połowy maja. Ofiary mordowano strzałem w tył głowy (tzw. metoda katyńska), co miało na celu szybkie wykonanie wyroku i uniknięcie hałasu masowych egzekucji.

Jeńców z Kozielska mordowano w Katyniu.

Jeńców ze Starobielska w piwnicach NKWD w Charkowie (grzebano w Piatichatkach).

Jeńców z Ostaszkowa w piwnicach NKWD w Twerze (grzebano w Miednoje).

#rocznicanadzis #rosja #historia #polska

Hitler pozuje w skórzanych spodniach - w stroju tyrolskim. Po obejrzeniu wywołanych zdjęć z sesji przyszły wódz zakazał ich publikacji. Powiedział, że zdjęcia sprawiają, że wygląda na słabego.

Fotografie zostały wykonane przez fotografa Hitlera, Heinricha Hoffmanna, w latach 20. XX wieku

Hitler obawiał się ośmieszenia. Musiał wielokrotnie upewniać się, że w nowym kapeluszu czy cylindrze wygląda dobrze. Żądał wtedy sfotografowania go w nowych ubraniach, zdjęcia zaś skrupulatnie badał i na ich podstawie decydował, czy pokazać się w stroju publicznie. Onieśmielała go własna nagość, niechętnie rozbierał się nawet przed lekarzem, choć relacje sugerują, że nawet tego nie robił, a jedynie odsłaniał niezbędny do pokazania przy badaniu fragment ciała.

Pierwotnym zamysłem tych portretów było stworzenie wizerunku człowieka z ludu, ale po dojściu do władzy przestał być tym, co chciał pokazywać, ponieważ uważał, że skórzane spodnie Lederhosen upodabniają go do chłopa i są „poniżej godności”.

#historia #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #iiirzesza #fotografia #historiajednejfotografii