"Budżet zakładu sięga 2,5 miliarda euro." stworzenie chipów kolejnej generacji to inwestycja ok 100mld dolarów.

&quot;Budżet zakładu sięga 2,5 miliarda euro.&quot; stworzenie chipów kolejnej generacji to inwestycja ok 100mld dolarów.

Gdzie mogę w to zainwestować? 
W ASML już inwestuję\.

Gdzie mogę w to zainwestować?
W ASML już inwestuję.

Technologia

Unia Europejska oficjalnie włączyła do działania NanoIC, największą linię pilotażową powstałą w ramach programu Chips Act.



Skala inwestycji należy do największych w historii europejskiego sektora mikroelektroniki. Budżet zakładu sięga 2,5 miliarda euro. Część środków zapewniła Komisja Europejska, znaczący udział mają również rządy krajowe i regionalne, a reszta pochodzi od partnerów przemysłowych z ASML na czele.

Unia Europejska oficjalnie włączyła do działania NanoIC, największą linię pilotażową powstałą w ramach programu Chips Act.

Europa testuje produkcję chipów w technologii poniżej 2nm. Kupili maszynę High NA EUV od ASML

Unia Europejska oficjalnie włączyła do działania NanoIC, największą linię pilotażową powstałą w ramach programu Chips Act.
Skala inwestycji należy do największych w historii europejskiego sektora mikroelektroniki. Budżet zakładu sięga 2,5 miliarda euro. Część środków zapewniła Komisja Europejska, znaczący udział mają również rządy krajowe i regionalne, a reszta pochodzi od partnerów przemysłowych z ASML na czele.

[@Andromeda](/uzytkownik/Andromeda) o, to naszykuję sobie dobrą kolację, schłodzę piwerko i obejrzę ten materiał, bo zapowiada się na naprawdę satysfakcjonujący seans.

@Andromeda o, to naszykuję sobie dobrą kolację, schłodzę piwerko i obejrzę ten materiał, bo zapowiada się na naprawdę satysfakcjonujący seans.

10:08 xDDDD za⁎⁎⁎⁎sty tekst :grinning: doceniam mocno taki humor



> ...dla rosyjskiej armi (...) jest korzystne. Zupelnie jak znalezienie sie w okrazeniu na froncie (...) poniewaz mozna wtedy atakowac we wszystkich kierunkach

\
W wojsku nie bylem to nie znam taki tekstow. Skislem mocno xDDDD

10:08 xDDDD za⁎⁎⁎⁎sty tekst :grinning: doceniam mocno taki humor

...dla rosyjskiej armi (...) jest korzystne. Zupelnie jak znalezienie sie w okrazeniu na froncie (...) poniewaz mozna wtedy atakowac we wszystkich kierunkach

\
W wojsku nie bylem to nie znam taki tekstow. Skislem mocno xDDDD

A to nie o to właśnie go Sikorski prosił i dostał _zjebkę?_

A to nie o to właśnie go Sikorski prosił i dostał zjebkę?

Wojna wna Ukrainie

Przygotowałam materiał ze smakowitymi lamentami i kwikami rosyjskich Z-blogierów, korespondentów wojennych, a nawet stękaniem Sołowjowa. Ponieważ druga armia świata oparła całą swoją łączność na wynalazku zgniłych kapitalistów, w gruncie rzeczy uzależniając się od funkcjonowania Starlinka, odłączenie wywołało prawdziwą katastrofę i cios dla Rosjan.



Materiał będzie syntezą wypowiedzi większości najważniejszych postaci spod wezwania Z-społeczności, a także przedstawienie i dyskusja w kontekście odłączonych Starlinków na temat "nie mających analogów" rosyjskich odpowiedników.



Jak wspomniałam, pod koniec pojawi się również wypowiedź Sołowjowa, a swoje cameo będzie również mieć ziemniaczany fuhrer z Białorusi. Myślę, że będzie to interesujący materiał o tym jak Rosjanie w gruncie rzeczy znaleźli się z ręką w nocniku, i nie do końca wiedzą jak wybrnąć z tej sytuacji :smirk:



[#rosja](/tag/rosja) [#wojna](/tag/wojna) [#ukraina](/tag/ukraina) [#andromeda](/tag/andromeda)

Auf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.

Załamani i rozczarowani rosyjscy Z-blogerzy komentują odłączenie Starlinków na froncie [PODCAST]

Przygotowałam materiał ze smakowitymi lamentami i kwikami rosyjskich Z-blogierów, korespondentów wojennych, a nawet stękaniem Sołowjowa. Ponieważ druga armia świata oparła całą swoją łączność na wynalazku zgniłych kapitalistów, w gruncie rzeczy uzależniając się od funkcjonowania Starlinka, odłączenie wywołało prawdziwą katastrofę i cios dla Rosjan.
Materiał będzie syntezą wypowiedzi większości najważniejszych postaci spod wezwania Z-społeczności, a także przedstawienie i dyskusja w kontekście odłączonych Starlinków na temat &quot;nie mających analogów&quot; rosyjskich odpowiedników.
Jak wspomniałam, pod koniec pojawi się również wypowiedź Sołowjowa, a swoje cameo będzie również mieć ziemniaczany fuhrer z Białorusi. Myślę, że będzie to interesujący materiał o tym jak Rosjanie w gruncie rzeczy znaleźli się z ręką w nocniku, i nie do końca wiedzą jak wybrnąć z tej sytuacji :smirk:
#rosja #wojna #ukraina #andromeda

@dez\_ zgłosić za brak tagów \( ͡~ ͜ʖ ͡°\)

@dez_ zgłosić za brak tagów ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Nie wiem czy się ze mną zgodzicie, ale [@Trypsyna](/uzytkownik/Trypsyna) chyba jednak ma w sobie coś z dzika ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Nie wiem czy się ze mną zgodzicie, ale @Trypsyna chyba jednak ma w sobie coś z dzika ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Słaby bait i totalna głupota OPa. Właśnie dobrze, że mają jakieś aplikacje i muszą w nich meldować polowania - to mimo wszystko powoduje zwiększone wykrywanie kłusowników i zjebów którzy polują bez autoryzacji - czyli najczęściej leśnych dziadów którzy strzelają bez myślenia. Rozumiem, że myśliwi to bardzo znienawidzona grupa społeczna ale jak już to może byście wytykali im prawdziwe problemy a nie przypierdalali się z d⁎⁎y?

Hydepark

Odkryłem właśnie, że b4ndyci mają własną aplikację. Niestety nie ma ona podstawowej, niezbędnej funkcji - karty identyfikacyjnej celu. Błąd ten można zgłaszać pod adresem serwis\_systemkl@pzlow.pl  widocznym na stronie [https://www.pzlow.pl/aplikacja-mobilna-systemu-kol-lowieckich-pzl-2-0/](https://www.pzlow.pl/aplikacja-mobilna-systemu-kol-lowieckich-pzl-2-0/)

![karta-identyfikacji-celu-dla-mysliwego-wszystko-to-dzik-jest-dzikiem-balon-meteo.jpg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/7bdf5bd1e9ad20cf0844c271b02123fe.jpg)

Aplikacja mobilna Systemu Kół Łowieckich PZŁ 2.0 jest już dostępna w sklepach Google Play i App Store. Aplikacja umożliwia wygodny dostęp do funkcjonalności systemu bezpośrednio z telefonu, w tym m.in.: do ewidencji polowań, informacji dotyczących działalności koła oraz bieżących komunikatów. Aplikację można pobrać z: Google Play: play.google.com/store App Store: apps.apple.com Zachęcamy do instalacji aplikacji przed […]

Aplikacja mobilna Systemu Kół Łowieckich PZŁ 2.0. - Polski Związek Łowiecki

Odkryłem właśnie, że b4ndyci mają własną aplikację. Niestety nie ma ona podstawowej, niezbędnej funkcji - karty identyfikacyjnej celu. Błąd ten można zgłaszać pod adresem serwis_systemkl@pzlow.pl  widocznym na stronie https://www.pzlow.pl/aplikacja-mobilna-systemu-kol-lowieckich-pzl-2-0/


Myśliwi - aplikacja kół łowieckich - wiecie co robić ;)

[@pigoku](/uzytkownik/pigoku) Dzięki - czekałem na taki artykuł, bo Prototaxites zawsze mnie fascynowały. I sporo było dociekań, jak też badań samych skamieniałości (o czym wspominasz). A teraz, ni z tego ni z owego, czytam że to jakaś sensacja. No i faktycznie jest (czytałem paper) ale nie taka, jaką popularne gnioty opisywały.

@pigoku Dzięki - czekałem na taki artykuł, bo Prototaxites zawsze mnie fascynowały. I sporo było dociekań, jak też badań samych skamieniałości (o czym wspominasz). A teraz, ni z tego ni z owego, czytam że to jakaś sensacja. No i faktycznie jest (czytałem paper) ale nie taka, jaką popularne gnioty opisywały.

@ataxbras teraz to nie jestem pewny czy przypadkiem się że mnie nie natrząsasz bo nigdy nie słyszałem o nich a coś tam się interesuję z racji zawodu 😁
Nie no przyznaję, że paleontologia jakiś szczegółowo mnie nie kręciła bo byłem za leniwy żeby wkuwać łacińskie nazwy\.

@ataxbras teraz to nie jestem pewny czy przypadkiem się że mnie nie natrząsasz bo nigdy nie słyszałem o nich a coś tam się interesuję z racji zawodu 😁
Nie no przyznaję, że paleontologia jakiś szczegółowo mnie nie kręciła bo byłem za leniwy żeby wkuwać łacińskie nazwy.

[@pigoku](/uzytkownik/pigoku) Nie nabijam się - pierwszy raz słyszałem o nich lata temu (i to sporo lat). Wtenczas stanowisko było takie, że to grzyby. Jestem aspie, więc dziwaczne rzeczy mnie kręcą :grinning:

@pigoku Nie nabijam się - pierwszy raz słyszałem o nich lata temu (i to sporo lat). Wtenczas stanowisko było takie, że to grzyby. Jestem aspie, więc dziwaczne rzeczy mnie kręcą :grinning:

@ataxbras przydałaby mi się taka pamięć\.\.\.

@ataxbras przydałaby mi się taka pamięć...

Zgodnie z prawem klikbajtowych nagłówków odpowiedź oczywiście brzmi NIE. Ale tytuł niniejszego znaleziska to nie jedyny klikbajt w całym zamieszaniu więc o co w ogóle chodzi?

Nasz niezawodny ekspert od grzybów [@Ragnarokk](/uzytkownik/Ragnarokk) wrzucił [znalezisko](https://www.hejto.pl/wpis/scientists-baffled-at-mysterious-ancient-creature-that-doesnt-fit-on-the-tree-of) odnoszące się do artykułu w [Live Science](https://www.livescience.com/animals/giant-fungus-like-organism-may-be-a-completely-unknown-branch-of-life) o tytule, jaki przystaje do strony publikującej artykuły w stylu pop-science. Każdy stara się przyciągnąć jakoś czytelnika. Jednocześnie kolega skromnie wycofał się z prób szerszej interpretacji - niesłusznie. Zachęcam do sięgania w miejsca, które kojarzą się z Olimpem Nauki przez duże “N” gdy tymczasem spokojnie są dostępne dla zwykłego śmiertelnika. No, takiego przynajmniej średnio rozgarniętego ale jesteśmy tutaj podobno powyżej średniej, prawda? :wink:

Zapraszam, czyta się 4 minuty. Ze zrozumieniem 6.\

1.

A więc od początku: Live Science to to typowy portal serwujący newsy z różnych dziedzin nauki w formie bardziej strawnej i pop. Ocena tytułu, pod jakim pojawiła się informacja o organizmach nie będących grzybami już się pojawiła i zostawmy to na boku podobnie jak sugestie odkrycia nowej formy życia, parę innych podobnych portali też o tym pisało i tytuły były w podobnym stylu, w przywołanym NG treść ma na dokładkę urok szkolnego wypracowania zaangażowanej licealistki (“obecność na naszej planecie wielkich, obłych gigantów jest dla nas trochę onieśmielająca, za to naukowcy nie znają strachu” - och, kaman…). Sięgnijmy do oryginalnego artykułu.

Ten pojawił się w [Science](https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aec6277), co by nie mówić topowym czasopiśmie naukowym, pod tytułem już zdecydowanie mniej sensacyjnym dla publiczności o ile ktoś nie jest specjalistą od grzybów, bo tym mogły się spocić ręce z wrażenia lub dostali piany na ustach na myśl, że ktoś próbuje podważyć ich ustalenia. Artykuł dotyczy tego, że pewna skamieniałość jest chemicznie i strukturalnie różna od skamieniałości grzybów. Mało porywające, prawda? 



2.

Dobrze napisany tekst naukowy wcale nie musi być trudny. I ten artykuł nie jest trudny do zrozumienia, nawet dla kogoś z nie obcującego z takimi tekstami na co dzień. Oczywiście jest pełny fachowej terminologii, odwołuje się do pojęć z dziedziny biologii, paleontologii, systematyki i geologii, których nie macie szans znać. Ale można w przeglądarce włączyć tłumaczenie i nie czytać trudnych słów, liczy się sama idea. No i od czego mamy wikipedię? Natomiast sama struktura tekstu jest bardzo przystępna, a tok rozumowania jest jasny i klarowny. Podrzucę wam parę podpowiedzi, i może się okazać, że jednak zachce się wam przebrnąć przez całość?[https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aec6277](https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aec6277)

\
3.

Po pierwsze gdzie i kiedy. Sylur i dewon to nazwy okresów geologicznych wydzielonych na podstawie pewnych charakterystycznych cech (np. zespołów skamieniałości), jakimi można opisać utwory powstające w tamtym czasie. Ich przełom, 420 milionów lat temu, to czas, kiedy na lądzie dominowały rośliny niższe, zarówno w sensie systematycznym jak i fizycznych rozmiarów, nie było mowy o lasach i drzewach. Raczej coś kojarzącego się zazielenionym torfowiskiem jak na obrazku w tytule i kradzionym z artykułu. W rejonach o dobrym dostępie do wody gromadziły się rośliny, które nie wykształciły twardych tkanek pozwalających wznieść się wyżej nad podłoże oraz mechanizmów dających szansę na ekspansję w głąb lądu. Na większe zwierzęta również trzeba było poczekać jeszcze ponad 20 milionów lat kiedy to na ląd wyszły pierwsze czworonogi, póki co można było spotkać na lądzie jedynie bezkręgowce.

Przywołane w artykule [_Rhynie chert_](https://en.wikipedia.org/wiki/Rhynie_chert) to unikalne miejsce w Szkocji (Rhynie to miejscowość, chert - czert po polsku, to krzemionkowa skała). Gorące, silnie zmineralizowane wody związane z działalnością wulkaniczną, może coś jak w okolicy Yellowstone, zalewały okresowo i gwałtownie pewien obszar, zabijając oczywiście wszystko co żywe. Dzięki temu w swego rodzaju stopklatce, w krzemionkowej skale utrwalił się cały ekosystem roślin i zwierząt jakie żyły w tamtym miejscu i co ważne otrzymujemy kompletne środowisko z organizmami w ich naturalnej formie, nie przemieszczone, nie zmieszane, zakonserwowany wycinek tamtego świata. 



4. 

Teraz czas na naszego głównego bohatera znanego ze skamieniałości od połowy XIX wieku. Choć nie brakowało kontrowersji i prób dopasowania go do innej grupy organizmów, pewne cechy morfologiczne i strukturalne wskazywały, że to grzyby są jego najbliższymi krewnymi. Łacińska nazwa _Prototaxites_ (to pierwsze i ostatnie przekleństwo, już więcej nie będę) oznacza rodzaj organizmów, do którego zalicza się całkiem sporą liczbę gatunków, które były popularnym składnikiem lądowych ekosystemów. Największe, przywołane w Live Science miały po kilka metrów i w tamtym czasie mogły się wyróżniać w krajobrazie. Nasz okaz należał do gatunku o zdecydowanie mniejszych rozmiarach, miał kilkanaście centymetrów. Rodzaj ma bardzo ładny [artykuł](https://en.wikipedia.org/wiki/Prototaxites) w anglojęzycznej wiki z odnośnikami do badań i artykułów. Te z ostatnich lat skupiały się raczej na wykazaniu, że organizm jest grzybem. 

\
5.

Autorzy naszego artykułu w Science wykonali kawał dobrej, naukowej roboty. Wykorzystali w pracy całkiem zaawansowaną technikę oraz metody wnioskowania oparte o modelowanie numeryczne. A konkretnie? Zadali sobie odpowiednie pytania i postawili roboczą hipotezę: jeżeli okaz był grzybem, powinien mieć wszystkie cechy tej grupy organizmów, nie tylko podobieństwo strukturalne. Z czym można go porównać? Jak wspomnieliśmy w skale utrwalony był cały miejscowy ekosystem zarówno z innymi roślinami, zwierzętami jak i innymi grzybami. Podczas procesu utrwalania tkanek organizmów w osadzie ([fosylizacja](https://pl.wikipedia.org/wiki/Fosylizacja_(geologia)), nie mogłem się powstrzymać) zachodzi szereg procesów chemicznych, w czasie których następuje zamiana oryginalnej substancji budującej ciało organizmu na substancje pochodzące z osadu lub roztworów krążących w osadzie. Zależnie od wielu czynników zachowany zostaje mniej lub bardziej wyraźny kształt pierwotnego organizmu. Czasem jest to niewyraźny zarys, czasem cała struktura aż do poziomu komórkowego, tak powstaje skamieniałość. Również pierwotny skład mineralny poszczególnych części organizmu ma wpływ na ostateczny skład skamieniałości. Przy użyciu precyzyjnych metod, pozwalających badać skład chemiczny próbki nie w całości a szczegółowo, punkt po punkcie pod mikroskopem, można uzyskać specyficzne dla różnych typów substancji charakterystyki (“molekularny odcisk palca” jak sami o tym piszą). I właśnie to, jest głównym osiągnięciem badaczy. Wykonali takie skany zarówno dla naszego bohatera jak i dla innych organizmów, które były w próbce, w tym dla innych grzybów, co do których nie ma wątpliwości, że były grzybami. Na podstawie zebranych danych wytrenowali model numeryczny, który pozwalał sklasyfikować dany organizm, jako należący do pewnej klasy obiektów o unikalnym zestawie cech. Zawarty w artykule rysunek 3 pokazuje wyniki: analizując różne czynniki udało się rozdzielić organizmy na różniące się grupy odpowiadające rzeczywistym grupom systematycznym. Stawonogi odróżniają się od roślin, cyjnaobakterii i ameb. Odróżniają się też grzyby oraz wyraźnie wyróżnia się nasz bohater, a co najciekawsze, wydaje się nie mieć nic wspólnego z grzybami.

\
![sciadv.aec6277-f3.jpg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/9678524d0f4fca1a259dfda828f835dc.jpg)

6.

Jeżeli nie grzyb to co? Niewiadomo. I taka jest konkluzja. Nie ma cudownego odkrycia, nie można nadać nazwy (najlepiej uwieczniającej imię odkrywcy). Po prostu szukajcie dalej. Tu znowu pojawiają się w artykułach pop-science klikbajtowe “nowe formy życia” i “zaginione gałęzie”. To nie jest nowa forma życia i nie przybysz z obcej planety. Gdzieś w tyglu ewolucji powstała linia organizmów, która dała takie grzybopodobne olbrzymy. “Linia wcześniej nieopisanych, niezależnych i wymarłych, złożonych wielokomórkowych eukariontów”. Czym są eukarionty to wam kiedyś napiszę. A potem linia ta przegrała wyścig z roślinami naczyniowymi. Dinozaury też były złożonymi, wielokomórkowymi eukariontami i też skończyły jako muzelane eksponaty. Za to rośliny naczyniowe zaczynały się dopiero rozpędzać na swojej ścieżce ewolucyjnej i za kilkadziesiąt milionów lat zdominowały lądy utrzymując swoją pozycję do dzisiaj. Grzyby, (które nie są roślinami!), też sobie dały radę bez tworzenia takich gigantów i obecne są we wszystkich środowiskach i przenajróżniejszych formach co na poświęconym im tagu możecie obserwować. 



I na koniec.

Czy taki wynik badań to porażka? Ależ skąd. Dobra nauka trzyma się zasady, że można rzucać dowolne pomysły, byle były falsyfikowalne. Tzn., można przeprowadzić taki eksperyment, który nasz pomysł wyśle do kosza. Jeżeli się obroni, pomysł odrobinę bardziej się uwiarygodni. Po ostrzale z każdej strony, próbach podważenia w każdy możliwy sposób tworzy się tzw. konsensus naukowy i pomysł awansuje do rangi hipotezy, a później obowiązującej teorii. Co nie znaczy, że dalej nie można próbować go obalić! Tutaj chyba się udało o ile nie przeczytamy za rok czy dwa artykułu polemicznego stawiającego całość w innym świetle. A może ktoś znajdzie w końcu starsze skamieniałości będące przodkami naszego Prototaksyda, i jak to miało wielokrotnie miejsce, uda się dopasować kilka kolejnych puzli w wielkim obrazie świata minionych epok geologicznych.

Howgh, jak mawiali Apacze.



[#geologia](/tag/geologia) [#grzyby](/tag/grzyby) [#paleontologia](/tag/paleontologia)

\

Przez uważano, że to rodzaj prehistorycznego grzyba. Ancient giant fungus - brzmi dumnie. Ale obecnie wygląda, że nie wiadomo. Jestem o wiele zbyt zielony by o tym pisać cokolwiek samemu, wrzucam jako ciekawostka o #grzyby #prehistoria #ciekawostkiprehistoryczne

Scientists baffled at mysterious ancient creature that doesn't fit on the tree of life as we know it [en] - Ragnarokk - Hejto.pl

Zgodnie z prawem klikbajtowych nagłówków odpowiedź oczywiście brzmi NIE. Ale tytuł niniejszego znaleziska to nie jedyny klikbajt w całym zamieszaniu więc o co w ogóle chodzi?
Nasz niezawodny ekspert od grzybów @Ragnarokk wrzucił znalezisko odnoszące się do artykułu w Live Science o tytule, jaki przystaje do strony publikującej artykuły w stylu pop-science. Każdy stara się przyciągnąć jakoś czytelnika. Jednocześnie kolega skromnie wycofał się z prób szerszej interpretacji - niesłusznie. Zachęcam do sięgania w miejsca, które kojarzą się z Olimpem Nauki przez duże “N” gdy tymczasem spokojnie są dostępne dla zwykłego śmiertelnika. No, takiego przynajmniej średnio rozgarniętego ale jesteśmy tutaj podobno powyżej średniej, prawda? :wink:
Zapraszam, czyta się 4 minuty. Ze zrozumieniem 6.\
1.
A więc od początku: Live Science to to typowy portal serwujący newsy z różnych dziedzin nauki w formie bardziej strawnej i pop. Ocena tytułu, pod jakim pojawiła się informacja o organizmach nie będących grzybami już się pojawiła i zostawmy to na boku podobnie jak sugestie odkrycia nowej formy życia, parę innych podobnych portali też o tym pisało i tytuły były w podobnym stylu, w przywołanym NG treść ma na dokładkę urok szkolnego wypracowania zaangażowanej licealistki (“obecność na naszej planecie wielkich, obłych gigantów jest dla nas trochę onieśmielająca, za to naukowcy nie znają strachu” - och, kaman…). Sięgnijmy do oryginalnego artykułu.
Ten pojawił się w Science, co by nie mówić topowym czasopiśmie naukowym, pod tytułem już zdecydowanie mniej sensacyjnym dla publiczności o ile ktoś nie jest specjalistą od grzybów, bo tym mogły się spocić ręce z wrażenia lub dostali piany na ustach na myśl, że ktoś próbuje podważyć ich ustalenia. Artykuł dotyczy tego, że pewna skamieniałość jest chemicznie i strukturalnie różna od skamieniałości grzybów. Mało porywające, prawda? 
2.
Dobrze napisany tekst naukowy wcale nie musi być trudny. I ten artykuł nie jest trudny do zrozumienia, nawet dla kogoś z nie obcującego z takimi tekstami na co dzień. Oczywiście jest pełny fachowej terminologii, odwołuje się do pojęć z dziedziny biologii, paleontologii, systematyki i geologii, których nie macie szans znać. Ale można w przeglądarce włączyć tłumaczenie i nie czytać trudnych słów, liczy się sama idea. No i od czego mamy wikipedię? Natomiast sama struktura tekstu jest bardzo przystępna, a tok rozumowania jest jasny i klarowny. Podrzucę wam parę podpowiedzi, i może się okazać, że jednak zachce się wam przebrnąć przez całość?https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aec6277
\
3.
Po pierwsze gdzie i kiedy. Sylur i dewon to nazwy okresów geologicznych wydzielonych na podstawie pewnych charakterystycznych cech (np. zespołów skamieniałości), jakimi można opisać utwory powstające w tamtym czasie. Ich przełom, 420 milionów lat temu, to czas, kiedy na lądzie dominowały rośliny niższe, zarówno w sensie systematycznym jak i fizycznych rozmiarów, nie było mowy o lasach i drzewach. Raczej coś kojarzącego się zazielenionym torfowiskiem jak na obrazku w tytule i kradzionym z artykułu. W rejonach o dobrym dostępie do wody gromadziły się rośliny, które nie wykształciły twardych tkanek pozwalających wznieść się wyżej nad podłoże oraz mechanizmów dających szansę na ekspansję w głąb lądu. Na większe zwierzęta również trzeba było poczekać jeszcze ponad 20 milionów lat kiedy to na ląd wyszły pierwsze czworonogi, póki co można było spotkać na lądzie jedynie bezkręgowce.
Przywołane w artykule Rhynie chert to unikalne miejsce w Szkocji (Rhynie to miejscowość, chert - czert po polsku, to krzemionkowa skała). Gorące, silnie zmineralizowane wody związane z działalnością wulkaniczną, może coś jak w okolicy Yellowstone, zalewały okresowo i gwałtownie pewien obszar, zabijając oczywiście wszystko co żywe. Dzięki temu w swego rodzaju stopklatce, w krzemionkowej skale utrwalił się cały ekosystem roślin i zwierząt jakie żyły w tamtym miejscu i co ważne otrzymujemy kompletne środowisko z organizmami w ich naturalnej formie, nie przemieszczone, nie zmieszane, zakonserwowany wycinek tamtego świata. 
4. 
Teraz czas na naszego głównego bohatera znanego ze skamieniałości od połowy XIX wieku. Choć nie brakowało kontrowersji i prób dopasowania go do innej grupy organizmów, pewne cechy morfologiczne i strukturalne wskazywały, że to grzyby są jego najbliższymi krewnymi. Łacińska nazwa Prototaxites (to pierwsze i ostatnie przekleństwo, już więcej nie będę) oznacza rodzaj organizmów, do którego zalicza się całkiem sporą liczbę gatunków, które były popularnym składnikiem lądowych ekosystemów. Największe, przywołane w Live Science miały po kilka metrów i w tamtym czasie mogły się wyróżniać w krajobrazie. Nasz okaz należał do gatunku o zdecydowanie mniejszych rozmiarach, miał kilkanaście centymetrów. Rodzaj ma bardzo ładny artykuł w anglojęzycznej wiki z odnośnikami do badań i artykułów. Te z ostatnich lat skupiały się raczej na wykazaniu, że organizm jest grzybem. 
\
5.
Autorzy naszego artykułu w Science wykonali kawał dobrej, naukowej roboty. Wykorzystali w pracy całkiem zaawansowaną technikę oraz metody wnioskowania oparte o modelowanie numeryczne. A konkretnie? Zadali sobie odpowiednie pytania i postawili roboczą hipotezę: jeżeli okaz był grzybem, powinien mieć wszystkie cechy tej grupy organizmów, nie tylko podobieństwo strukturalne. Z czym można go porównać? Jak wspomnieliśmy w skale utrwalony był cały miejscowy ekosystem zarówno z innymi roślinami, zwierzętami jak i innymi grzybami. Podczas procesu utrwalania tkanek organizmów w osadzie (fosylizacja, nie mogłem się powstrzymać) zachodzi szereg procesów chemicznych, w czasie których następuje zamiana oryginalnej substancji budującej ciało organizmu na substancje pochodzące z osadu lub roztworów krążących w osadzie. Zależnie od wielu czynników zachowany zostaje mniej lub bardziej wyraźny kształt pierwotnego organizmu. Czasem jest to niewyraźny zarys, czasem cała struktura aż do poziomu komórkowego, tak powstaje skamieniałość. Również pierwotny skład mineralny poszczególnych części organizmu ma wpływ na ostateczny skład skamieniałości. Przy użyciu precyzyjnych metod, pozwalających badać skład chemiczny próbki nie w całości a szczegółowo, punkt po punkcie pod mikroskopem, można uzyskać specyficzne dla różnych typów substancji charakterystyki (“molekularny odcisk palca” jak sami o tym piszą). I właśnie to, jest głównym osiągnięciem badaczy. Wykonali takie skany zarówno dla naszego bohatera jak i dla innych organizmów, które były w próbce, w tym dla innych grzybów, co do których nie ma wątpliwości, że były grzybami. Na podstawie zebranych danych wytrenowali model numeryczny, który pozwalał sklasyfikować dany organizm, jako należący do pewnej klasy obiektów o unikalnym zestawie cech. Zawarty w artykule rysunek 3 pokazuje wyniki: analizując różne czynniki udało się rozdzielić organizmy na różniące się grupy odpowiadające rzeczywistym grupom systematycznym. Stawonogi odróżniają się od roślin, cyjnaobakterii i ameb. Odróżniają się też grzyby oraz wyraźnie wyróżnia się nasz bohater, a co najciekawsze, wydaje się nie mieć nic wspólnego z grzybami.
\

6.
Jeżeli nie grzyb to co? Niewiadomo. I taka jest konkluzja. Nie ma cudownego odkrycia, nie można nadać nazwy (najlepiej uwieczniającej imię odkrywcy). Po prostu szukajcie dalej. Tu znowu pojawiają się w artykułach pop-science klikbajtowe “nowe formy życia” i “zaginione gałęzie”. To nie jest nowa forma życia i nie przybysz z obcej planety. Gdzieś w tyglu ewolucji powstała linia organizmów, która dała takie grzybopodobne olbrzymy. “Linia wcześniej nieopisanych, niezależnych i wymarłych, złożonych wielokomórkowych eukariontów”. Czym są eukarionty to wam kiedyś napiszę. A potem linia ta przegrała wyścig z roślinami naczyniowymi. Dinozaury też były złożonymi, wielokomórkowymi eukariontami i też skończyły jako muzelane eksponaty. Za to rośliny naczyniowe zaczynały się dopiero rozpędzać na swojej ścieżce ewolucyjnej i za kilkadziesiąt milionów lat zdominowały lądy utrzymując swoją pozycję do dzisiaj. Grzyby, (które nie są roślinami!), też sobie dały radę bez tworzenia takich gigantów i obecne są we wszystkich środowiskach i przenajróżniejszych formach co na poświęconym im tagu możecie obserwować. 
I na koniec.
Czy taki wynik badań to porażka? Ależ skąd. Dobra nauka trzyma się zasady, że można rzucać dowolne pomysły, byle były falsyfikowalne. Tzn., można przeprowadzić taki eksperyment, który nasz pomysł wyśle do kosza. Jeżeli się obroni, pomysł odrobinę bardziej się uwiarygodni. Po ostrzale z każdej strony, próbach podważenia w każdy możliwy sposób tworzy się tzw. konsensus naukowy i pomysł awansuje do rangi hipotezy, a później obowiązującej teorii. Co nie znaczy, że dalej nie można próbować go obalić! Tutaj chyba się udało o ile nie przeczytamy za rok czy dwa artykułu polemicznego stawiającego całość w innym świetle. A może ktoś znajdzie w końcu starsze skamieniałości będące przodkami naszego Prototaksyda, i jak to miało wielokrotnie miejsce, uda się dopasować kilka kolejnych puzli w wielkim obrazie świata minionych epok geologicznych.
Howgh, jak mawiali Apacze.
#geologia #grzyby #paleontologia
\

NieGrzyby z Rhynie - czy Przedwieczni odwiedzili Szkocką wioskę 400 milionów lat temu.

Słynny to był Bocian Kajtek, a o tym pierwszy raz słyszę

[@Hajt](/uzytkownik/Hajt) zacznij się pan eskoncu interesować sprawami polskimi :smiley:

@Hajt zacznij się pan eskoncu interesować sprawami polskimi :smiley:

Wiadomości Polska

Najbardziej znany polski bocian rozpoczął powrotną podróż do Polski





[#wiadomoscipolska](/tag/wiadomoscipolska) [#ornitologia](/tag/ornitologia) [#bociany](/tag/bociany) #wiosna

Krutek, najbardziej znany polski bocian, rozpoczął powrotną podróż z Egiptu do Polski. Jego wędrówkę śledzą nie tylko naukowcy, ale także tysiące miłośników przyrody w całym kraju. Szybki powrót ptaka budzi emocje i niepokój ekspertów, którzy obawiają się o jego bezpieczeństwo.

​Bocian Krutek wraca do Polski. Słynny ptak jest już w Europie

Najbardziej znany polski bocian rozpoczął powrotną podróż do Polski
#wiadomoscipolska #ornitologia #bociany #wiosna

Bocian Krutek wraca do Polski. Słynny ptak jest już w Europie

a wystarczyło posłuchać uwag przed wprowadzeniem sct, ale woleli przepchnąć lewe prawo kolanem i przewalać kasę na propagandę sukcesu i skłócanie ludzi między sobą. Teraz sie pali pod d⁎⁎ą, to nagle zaczął słuchać. Ten typ skutecznie mnie wyleczył z głosowania na koalicje

[@Hjuman](/uzytkownik/Hjuman)

Udał się, udał.

Teraz technika stara jak świat.5 kroków do przodu, 2 w tył.

@Hjuman
Udał się, udał.
Teraz technika stara jak świat.5 kroków do przodu, 2 w tył.

[@artu3131](/uzytkownik/artu3131) pieciu moich piorununnących potwierdza, nie udał się skok

@artu3131 pieciu moich piorununnących potwierdza, nie udał się skok

Dyskusje

Im więcej podpisów ws. referendum w Krakowie, tym więcej zmian w strefie czystego transportu.\
[#krakow](/tag/krakow) [#strefaczystegotransportu](/tag/strefaczystegotransportu) [#referendum](/tag/referendum) [#samorzad](/tag/samorzad) [#transport](/tag/transport)

W obliczu próby odwołania prezydenta Krakowa, zapowiedź zmian w SCT Łukasz Franek został odwołany ze stanowiska dyrektora Zarządu Transportu Publicznego (ZTP) w Krakowie. Równocześnie z ogłoszeniem tej decyzji prezydent miasta Aleksander Miszalski poinfor

W obliczu próby odwołania prezydenta Krakowa, zapowiedź zmian w SCT - ZielonaGospodarka.pl

Im więcej podpisów ws. referendum w Krakowie, tym więcej zmian w strefie czystego transportu.\
#krakow #strefaczystegotransportu #referendum #samorzad #transport

ale bym

się uśmiał jakby prompt opa brzmiał:

wygeneruj mi normalną dziewczynę taką X/10 i my tutaj się zmóżdżamy podając nasze X a op sobie ocenia czy model ma

sens czy nie :grinning:

ale bym
się uśmiał jakby prompt opa brzmiał:
wygeneruj mi normalną dziewczynę taką X/10 i my tutaj się zmóżdżamy podając nasze X a op sobie ocenia czy model ma
sens czy nie :grinning:

Jakbym musiał to 6/10 bo - twarz 8/10 ale cycki zerowe - 4/10 - reszty ciała nie widać więc nie oceniam - ostateczna ocena - ankieta niezbyt klarowna

Dobra, mały eksperyment społeczny. Pomożecie mi ustalić czy zawyżam, czy może zaniżam ocenę urody kobiet. Wśród znajomych to podobno zazwyczaj zawyżam dlatego spróbuję to sprawdzić.\
\
Pani jest wygenerowana przez komputer więc się nie obrazi za niemiłe oceny. Możecie oceniać detale, cerę, włosy, jak i całokształt.\

[#glupiehejtozabawy](/tag/glupiehejtozabawy) [#uroda](/tag/uroda) [#ai](/tag/ai)

\
Link gdyby ktoś potrzebował większego rozmiaru do oceny [https://i.imgur.com/Qw3ogCK.jpeg](https://i.imgur.com/Qw3ogCK.jpeg)

Dobra, mały eksperyment społeczny. Pomożecie mi ustalić czy zawyżam, czy może zaniżam ocenę urody kobiet. Wśród znajomych to podobno zazwyczaj zawyżam dlatego spróbuję to sprawdzić.\
\
Pani jest wygenerowana przez komputer więc się nie obrazi za niemiłe oceny. Możecie oceniać detale, cerę, włosy, jak i całokształt.\
#glupiehejtozabawy #uroda #ai
\
Link gdyby ktoś potrzebował większego rozmiaru do oceny https://i.imgur.com/Qw3ogCK.jpeg

1/10

2/10

3/10

4/10

5/10

6/10

7/10

8/10

9/10

10/10

Oceń urodę

Dobra, mały eksperyment społeczny. Pomożecie mi ustalić czy zawyżam, czy może zaniżam ocenę urody kobiet.

Wystarczy dziurkę zrobić i nadmiar energii zejdzie ,wruci do pierwotnego stanu :+1: nagraj filmik

Zaraz bedzie okazja spróbować ten słynny kwas [#narkotykizawszespoko](/tag/narkotykizawszespoko)

Zaraz bedzie okazja spróbować ten słynny kwas #narkotykizawszespoko

No! Teraz jest naładowany!

[#heheszki](/tag/heheszki)

No! Teraz jest naładowany! #heheszki

Oj no nie wiem. Coś czuję przejęcie. To przeważnie końcowa droga dla januszy

pracujesz latami na opinię wizjonera, skromnego miliardera ukrywającego wizerunek, pogromcy biedronek i lidlów, a na końcu wyjdzie z ciebie klasyczny polski janusz, smutne to i wyjątkowo polskie



[#wiadomoscipolska](/tag/wiadomoscipolska) [#pracbaza](/tag/pracbaza)

pracujesz latami na opinię wizjonera, skromnego miliardera ukrywającego wizerunek, pogromcy biedronek i lidlów, a na końcu wyjdzie z ciebie klasyczny polski janusz, smutne to i wyjątkowo polskie
#wiadomoscipolska #pracbaza

pracujesz latami na opinię wizjonera, skromnego miliardera ukrywającego wizerunek, pogromcy biedronek i lidlów, a na

[@festiwal\_otwartego\_parasola](/uzytkownik/festiwal_otwartego_parasola) Co następne? Rzecznik prasowy, który na pytania dziennikarzy odpowiada z kamienną miną "nie interesuj się, bo kociej mordy dostaniesz", "wal się na ryj", "zjeżdżaj kutafonie"? A nie, czekaj, już mamy tą rzeczniczkę Trumpa :zany_face:



W takim razie następny level na jaki czekamy, to ambasador, który pluje rozmówcy w twarz i rzecznik prasowy, który ściąga spodnie i w odpowiedzi na pytania pokazuje dziennikarzom gołą d⁎⁎ę.

@festiwal_otwartego_parasola Co następne? Rzecznik prasowy, który na pytania dziennikarzy odpowiada z kamienną miną &quot;nie interesuj się, bo kociej mordy dostaniesz&quot;, &quot;wal się na ryj&quot;, &quot;zjeżdżaj kutafonie&quot;? A nie, czekaj, już mamy tą rzeczniczkę Trumpa :zany_face:
W takim razie następny level na jaki czekamy, to ambasador, który pluje rozmówcy w twarz i rzecznik prasowy, który ściąga spodnie i w odpowiedzi na pytania pokazuje dziennikarzom gołą d⁎⁎ę.

[@festiwal\_otwartego\_parasola](/uzytkownik/festiwal_otwartego_parasola) Ten człowiek jest upośledzony.

@festiwal_otwartego_parasola Ten człowiek jest upośledzony.

[#zymianie](/tag/zymianie) [#bekaztrumpa](/tag/bekaztrumpa) [#polityka](/tag/polityka)

#zymianie #bekaztrumpa #polityka

Senator Ted Lieu do prokurator generalnej Pam Bondi, w odpowiedzi na jej słowa, że nie ma żadnego dowodu na to, że Trump popełnił jakieś przestepstwo: "Jestem pewien, że właśnie skłamała pani pod przysięgą"



Pam: "Nigdy nie próbuj oskarżyć mnie o kłamstwo!"\
\
Senator: "Jestem pewien, że właśnie pani skłamała. Tu jest zeznanie świadka, który wiózł Trumpa i \[skracam i upraszczam\] rozmawiał o zgwałconej dziewczynie. Świadek był tak wkurzony, że chciał się zatrzymać i pobić Trumpa. Zgłosił się do proukratury ale nigdy on ani inni nie zostali przesłuchani. Obowiązkiem pani biura było przesłuchanie tych ludzi, ale nie zrobiła pani nic. Wstyd. Pierwszym co pani powinna zrobić, to podać się jutro do dymisji"\
\
#trump #epstein #pedofilia #kanibalizm

BREAKING: Congressman Ted Lieu just exposed Pam Bondi for lying under oath. This is a federal crime. Wow.

Democratic Wins Media (@democraticwins.bsky.social)

Senator Ted Lieu do prokurator generalnej Pam Bondi, w odpowiedzi na jej słowa, że nie ma żadnego dowodu na to, że Trump popełnił jakieś przestepstwo: &quot;Jestem pewien, że właśnie skłamała pani pod przysięgą&quot;
Pam: &quot;Nigdy nie próbuj oskarżyć mnie o kłamstwo!&quot;\
\
Senator: &quot;Jestem pewien, że właśnie pani skłamała. Tu jest zeznanie świadka, który wiózł Trumpa i [skracam i upraszczam] rozmawiał o zgwałconej dziewczynie. Świadek był tak wkurzony, że chciał się zatrzymać i pobić Trumpa. Zgłosił się do proukratury ale nigdy on ani inni nie zostali przesłuchani. Obowiązkiem pani biura było przesłuchanie tych ludzi, ale nie zrobiła pani nic. Wstyd. Pierwszym co pani powinna zrobić, to podać się jutro do dymisji&quot;\
\
trump #epstein #pedofilia #kanibalizm

Pam Bondi złapana na kłamstwie pod przysięgą

Sport

Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron wygrali rywalizację par tanecznych w igrzyskach olimpijskich w Mediolanie. Fournier Beaudry i Cizeron prowadzili już na półmetku rywalizacji. W programie dowolnym potwierdzili dominację i z łączną notą 225,82 pkt o 1,43 pkt pokonali Amerykanów Madison Chock i Evana Batesa. Brąz wywalczyli Kanadyjczycy Piper Gilles i Paul Poirier, którzy stracili do zwycięzców 8,08.

[#sport](/tag/sport) [#igrzyskaolimpijskie2026](/tag/igrzyskaolimpijskie2026) [#lyzwiarstwofigurowe](/tag/lyzwiarstwofigurowe)

Oficjalna strona TVP Sport. Lider oglądalności wśród kanałów sportowych w Polsce. Transmisje online, program TV, wideo, wyniki, relacje z najważniejszych sportowych wydarzeń.

Mediolan 2026. Znamy mistrzów olimpijskich w parach tanecznych

Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron wygrali rywalizację par tanecznych w igrzyskach olimpijskich w Mediolanie. Fournier Beaudry i Cizeron prowadzili już na półmetku rywalizacji. W programie dowolnym potwierdzili dominację i z łączną notą 225,82 pkt o 1,43 pkt pokonali Amerykanów Madison Chock i Evana Batesa. Brąz wywalczyli Kanadyjczycy Piper Gilles i Paul Poirier, którzy stracili do zwycięzców 8,08.
#sport #igrzyskaolimpijskie2026 #lyzwiarstwofigurowe

Igrzyska olimpijskie: Reprezentujący Francję łyżwiarze figurowi Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron ze złotem

[@Hjuman](/uzytkownik/Hjuman) wiem, dlatego cały tekst masz skopiowany

@Hjuman wiem, dlatego cały tekst masz skopiowany

[@razALgul](/uzytkownik/razALgul) wiem, ze wiesz,

Kultura

"Zawsze będę go pamiętała przez te jego pierdzące dłonie" - wspominała Maureen McGovern, która w "Czy leci z nami pilot?" grała zakonnicę.



Nie chodziło jej tyle o dłonie Lesliego Nielsena, co o kieszonkowy instrument, pierdzącą zabawkę, który zabierał z sobą niemal wszędzie: na plany zdjęciowe, imprezy, wywiady i do telewizyjnych talk-show, np. do Davida Lettermana i Conana O’Briena. Mówił, że to „najlepszy sposób, by dowiedzieć się, czy jakaś kobieta ma się ku tobie".



Bawiło go to do tego stopnia, że w jednym z wywiadów mówił, iż na nagrobnym epitafium umieści pewnie jakiś żart o pierdzeniu. A przecież było tyle innych rzeczy, za które Lesliego Nielsena pamiętamy do dziś.



**Leslie Nielsen, urwis w ciele seniora**



Gdy teraz ktoś zauważy jego twarz w telewizji, raczej się uśmiechnie. Leslie Nielsen kilku pokoleniom kojarzy się przecież z tym przezabawnym facetem z durnych komedii, od których nie dało się oderwać, ilekroć wpadło się na nie, skacząc po kanałach. Człowieka, który przez całe życie wyglądał na pięćdziesięciolatka z siwizną kogoś znacznie starszego i poczuciem humoru, którego pozazdrościłby mu każdy dwunastolatek.



W jego twarzy było coś kojącego i hipnotyzującego, nie dało się jej nie zapamiętać. A że te najlepsze komedie z jego udziałem w telewizji latały tysiące razy, stał się dla nas kimś zawsze obecnym, na stałe wdrukowanym w podświadomość. Do tego stopnia, że gdyby zapytać kogoś na ulicy "co dziś robi Leslie Nielsen?", pewnie niewiele osób pamiętałoby, że nie żyje już od kilkunastu lat. Bo przecież jest nieśmiertelny.



Dla mnie zawsze będzie lekarzem z "Czy leci z nami pilot?" i porucznikiem Frankiem Drebinem z "Nagiej broni" i serialu "Police Squad". Dla innych choćby Draculą, prezydentem ze "Strasznego filmu 3" lub innym komediowym bohaterem. W końcu kojarzy się nam wyłącznie ze śmiechem.



Sam zresztą kochał humor toaletowy. A czy ktoś pamięta dziś, że przez większość kariery był ekranowym amantem? 



**Z Saskatchewan do Hollywood**



Leslie Nielsen urodził się 11 lutego 1926 r. w Reginie, stolicy Saskatchewan. O tej kanadyjskiej prowincji mówi się, że jest tak płaska, że, by zobaczyć jego koniec, wystarczy stanąć na puszce fasoli, albo że dzięki majestatycznemu krajobrazowi pustki przez tydzień można obserwować uciekającego psa.



Matka Lesliego, Mabel Elizabeth z domu Davies, do Kanady przyjechała z Walii. Ojciec, Ingvard Eversen Nielsen, urodził się w Danii. Gdy Leslie był jeszcze chłopcem, rodzina przeniosła się do Fort Norman (dziś Tulita) w mroźnych Terytoriach Północno-Zachodnich. Jego ojciec służył tam jako konstabl w Kanadyjskiej Królewskiej Policji Konnej, ale sam klimat okolicy nie służył już nikomu. Podobnie jak wybuchowy temperament Ingvarda, który bił synów i żonę.

W 1930 r., gdy starszy o dwa lata brat Lesliego, Erik (późniejszy kanadyjski parlamentarzysta i wiceminister) musiał iść do szkoły, rodzina przeniosła się do cieplejszego Edmonton.



Reszta potoczyła się szybko. Nielsen skończył szkołę, a w 1943 r. – jako 17-latek – zaciągnął się do kanadyjskiego lotnictwa. Już wtedy zdiagnozowano u niego postępujący niedosłuch. Nielsen przez większość życia zmagał się z chorobą, a u szczytu kariery musiał nosić aparaty słuchowe. Słaby słuch paradoksalnie pomogły mu w graniu komedii, ale o tym za chwilę.



Nielsen nie brał udziału w walkach. Po wojnie podjął dorywczą pracę jako didżej radiowy w Calgary. Niedługo później zapisał się do radioakademii w Toronto. To tam na poważnie wziął się za aktorstwo i szybko dostał stypendium nowojorskiej szkoły aktorskiej Neighborhood Playhouse, a edukację kontynuował potem w słynnym Actors Studio.



**Rycerz, kowboj i kapitan**



Debiut zaliczył u słynnego Michaela Curtiza, reżysera „Casablanki". Niestety kostiumowy  musical „The Vagabond King" nie zbliżył się do jej poziomu. Znacznie więcej pograł sobie w „Okupie" Alexa Segala. 



Najlepszym i najgłośniejszym z pierwszych filmów aktora była jednak nominowana do [Oscara](https://wyborcza.pl/0,128956.html?tag=oscary#anchorLink) „Zakazana planeta" z 1956 r. – pierwszy film z wyłącznie elektroniczną ścieżką dźwiękową. Nielsen wcielił się tam w komandora Johna J. Adamsa, dzielnego i charyzmatycznego dowódcę statku, który rozkochuje w sobie córkę tajemniczego naukowca.\

„Zakazana planeta" była prawdziwym hitem, po którym Nielsen zagrał też z Debbie Reynolds w komedii romantycznej „Panna Tammy i kawaler", a krytycy już wprost określali go mianem ekranowego amanta.



Dwie kolejne dekady, od 1960 do 1980 r., były spokojniejszym etapem jego kariery. Na brak pracy nie narzekał, ale były to role drugoplanowe. Był też częstym gościem specjalnym popularnych seriali. Wystąpił [m.in](http://m.in). w „Bonanzie", „Rawhide" z Clintem Eastwoodem, „M\*A\*S\*H-u", „Columbo" i „Kojaku".



Kojarzył się ze szczerym, pewnym siebie i do bólu poważnym facetem w sile wieku. Takich grał zresztą najczęściej. Na uwagę zasługują role dwóch filmach katastroficznych: mniej udanym „Mieście w ogniu", gdzie wcielił się w skorumpowanego burmistrza oraz w „Tragedii «Posejdona»" (1972) z Genem Hackmanem. Tu zagrał kapitana tytułowego statku, który może i ginie na mostku w pierwszej części filmu, ale jego kreacja zapada w pamięć. Był tym aktorem, którego twarz każdy kojarzy, ale nikt nie pamięta jego nazwiska. 



**All that ZAZ...**



Tymczasem tercet ZAZ – Jerry Zucker, Jim Abrahams i David Zucker – pracował nad filmem, który na zawsze zmieni oblicze komedii. Pewnego dnia trójka przyjaciół trafiła na film „Zero Hour!" z 1957 r. Pomyśleli, że to świetna baza pod parodię. Tak, w 1980 r., powstało "Czy leci z nami pilot?".

\
Wytwórnia sugerowała, by w filmie obsadzić komediowe gwiazdy, ale ZAZ zależało na aktorach dramatycznych, kimś, kto zachowa powagę, wypowiadając ich durne kwestie.



Gdy w morzu nazwisk padło to Lesliego Nielsena, reżyser castingu mocno się zirytował: „Leslie Nielsen?! Leslie Nielsen to gość, którego zatrudniasz dzień przed zdjęciami!" – krzyknął.



Ale Nielsen okazał się idealny w roli obecnego na pokładzie lekarza, dr. Rumacka, który co jakiś czas ze śmiertelną powagą informuje głównych bohaterów o pogarszającym się stanie pasażerów. 



„Ten film kompletnie zmienił jego karierę. Dotąd uosabiał wielkiego \[miał 188 cm\], statecznego amanta. Ale prywatnie był najzabawniejszym skurczybykiem, jakiego spotkałem" – mówił David Leisure, który w filmie wcielał się w jednego z krysznowców.



**Frank Drebin, Wydział Specjalny**



Nielsen uwielbiał żartować, a Zuckerowie i Abrahams go za to pokochali. Powtarzali zresztą, że kluczem do udanej komedii, jest robienie jej na poważnie. A Nielsen ze swoją posągową twarzą i niezachwianym skupieniem robił to, jak nikt inny. Na tę powagę składała się zresztą jego wada słuchu. Gdy nauczył się kwestii na pamięć, mógł odciąć się od otoczenia i bardziej skupić się grze.



Jakiś czas po „Czy leci z nami pilot?" ZAZ zaprosili go do współpracy w serialu „Police Squad!" – pierwowzorze późniejszej serii filmów „Naga broń". To tam stworzył niezapomnianą kreację porucznika policji Franka Drebina.



Gdy ZAZ i Nielsen wchodzili na plan, studio wróżyło, że będzie to najlepszy komediowy serial w dziejach. Ale ku zaskoczeniu wszystkich, oglądalność spadała. Po zaledwie sześciu odcinkach produkcję zdjęto z anteny.



Ówczesny szef stacji, Anthony Thomopoulos, mówił, że „serial nie działał, ponieważ trzeba było go oglądać". Jak wspomina Nielsen, te słowa miały wielki sens – by żarty ZAZ działały, trzeba było stale skupiać się na tym, co się dzieje na ekranie, a nie patrzeć w telewizor jednym okiem. Stąd pomysł, by serial przerobić na film.



„Naga broń: Z akt Wydziału Specjalnego" powstała w 1988 r. i z miejsca stała się kolejnym hitem kwartetu ZAZ + Nielsen. Ludzie przepychali się w kolejkach do kina. Krytyk filmowy Roger Ebert stwierdził, że pisanie o „Nagiej broni" jest jak sprawozdanie z monologu stand-upera Rodneya Dangerfielda: „Możesz oddać słowa, ale nie ich melodię". 



„Śmiejesz się, a potem śmiejesz się z siebie, że się zaśmiałeś. Niektóre żarty są wręcz niewiarygodnie głupie. Większość, głupsze niż głupie" – pisał w recenzji filmu, który ocenił na wysokie trzy i pół gwiazdki na cztery.



**Król jest nagi?**



Jednak sukces nie trwał wiecznie. Druga część, zręcznie zatytułowana „Naga Broń 2 1/2" z 1991 r., była udaną kontynuacją, ale nie przebiła jedynki. Z kolei przy „Nagiej broni 33 1/3" (1994) tercet twórców niemal się rozsypał. Scenariusz pisał sam David Zucker, a w reżyserskim fotelu zastąpił go znacznie mniej zdolny Peter Segal. Abrahams zajęty był pisaniem i reżyserowaniem dwóch części „Hot Shots!" z Charliem Sheenem, a Jerry Zucker niemal całkiem wycofał się z pracy przy filmach.



Tymczasem Nielsen musiał zmagać się z łatką króla komedii. Bo choć był nim bez wątpienia, mało kto potrafił to wykorzystać. \

Po trzeciej „Nagiej broni" przyszły trzy fatalne komedie z rzędu. Potem Nielsen dostał angaż u Mela Brooksa w filmie „Dracula - wampiry bez zębów", gdzie wciela się w tytułowego wampira. I choć daleko „Draculi…" do najlepszych filmów Brooksa, to Nielsen wypadł tam nieźle. Z jednym, poważnym zastrzeżeniem: Brooks kazał mu być śmiesznym.

\
Tak zmarnowano jego geniusz, oparty na wstrzemięźliwości i powadze. W przeciągu kilku lat jego twarz tak mocno skojarzyła się ludziom się z „tym śmiesznym gościem z filmów", że kolejni reżyserzy chcieli, by wygłupiał się przed kamerą.



„Szklanką po łapkach" (1996), „Pan Magoo" (1997), „Dzieciaki do wzięcia" (1998) były kolejnymi wtopami. Nieco lepszy był „Ściągany" (1998) współscenarzysty „Nagich Broni" Pata Profta, ale tam z kolei Nielsen wydurniał się przed kamerą tak bardzo, że był to już zupełnie inny typ humoru niż ten z komedii ZAZ.



**Koniec żartów**



W roku 2000. była jeszcze fatalna „2001: Odyseja komiczna", a potem kilka innych wtop. Wówczas wszyscy chcieli robić parodie – był to najpopularniejszy rodzaj komedii. Wszystkie durne, pełne absurdalnych gagów próbujących imitować to, co Zuckerom i Abrahamsowi tak doskonale wyszło w „Czy leci z nami pilot?", wybitnym „Ściśle tajne" i pierwszej „Nagiej Broni".



W tym gąszczu tandety pozytywnie wyróżniała się seria "Straszny film". Przy trzeciej części do grona twórców dołączył David Zucker, który film wyreżyserował. Zaprosił Lesliego Nielsena, który wcielił się w prezydenta USA stawiającego czoła inwazji kosmitów.



Była to jedna z jego najlepszych ról po „Nagiej broni 3". Na tyle udana, że w 2006 r. powrócił w czwartej części serii. Tę ponownie wyreżyserował Zucker, a przy scenariuszu pomagał też Jim Abrahams – była to ostatnia współpraca członków ZAZ, a także ostatni film, przy którym Abrahams pracował do śmierci w listopadzie 2024 r.



Była to też ostatnia przyzwoita rola Nielsena, który pozostawał aktywny zawodowo aż do swojej śmierci 28 listopada 2010 r. Miał wówczas 84 lata. Pokonało go zapalenie płuc. Do dziś pozostaje jednym z największych komików w historii, choć tak naprawdę zagrał tylko w kilku naprawdę udanych. To jednak wystarczyło, by jego styl naśladować chcieli wszyscy.\

Słowa o swoim kloacznym epitafium dotrzymał. Znajduje się na nim napis „Let ’er rip!", co tłumaczyć można zarówno jako „daj czadu!" i… daj czadu.\
[#kultura](/tag/kultura) [#leslienielsen](/tag/leslienielsen)

'Zawsze będę go pamiętała przez te jego pierdzące dłonie' - wspominała Maureen McGovern, która w 'Czy leci z nami pilot?' grała zakonnicę.

Był amantem, ale kochał humor toaletowy. Setne urodziny Lesliego NIelsena

&quot;Zawsze będę go pamiętała przez te jego pierdzące dłonie&quot; - wspominała Maureen McGovern, która w &quot;Czy leci z nami pilot?&quot; grała zakonnicę.
Nie chodziło jej tyle o dłonie Lesliego Nielsena, co o kieszonkowy instrument, pierdzącą zabawkę, który zabierał z sobą niemal wszędzie: na plany zdjęciowe, imprezy, wywiady i do telewizyjnych talk-show, np. do Davida Lettermana i Conana O’Briena. Mówił, że to „najlepszy sposób, by dowiedzieć się, czy jakaś kobieta ma się ku tobie&quot;.
Bawiło go to do tego stopnia, że w jednym z wywiadów mówił, iż na nagrobnym epitafium umieści pewnie jakiś żart o pierdzeniu. A przecież było tyle innych rzeczy, za które Lesliego Nielsena pamiętamy do dziś.
Leslie Nielsen, urwis w ciele seniora
Gdy teraz ktoś zauważy jego twarz w telewizji, raczej się uśmiechnie. Leslie Nielsen kilku pokoleniom kojarzy się przecież z tym przezabawnym facetem z durnych komedii, od których nie dało się oderwać, ilekroć wpadło się na nie, skacząc po kanałach. Człowieka, który przez całe życie wyglądał na pięćdziesięciolatka z siwizną kogoś znacznie starszego i poczuciem humoru, którego pozazdrościłby mu każdy dwunastolatek.
W jego twarzy było coś kojącego i hipnotyzującego, nie dało się jej nie zapamiętać. A że te najlepsze komedie z jego udziałem w telewizji latały tysiące razy, stał się dla nas kimś zawsze obecnym, na stałe wdrukowanym w podświadomość. Do tego stopnia, że gdyby zapytać kogoś na ulicy &quot;co dziś robi Leslie Nielsen?&quot;, pewnie niewiele osób pamiętałoby, że nie żyje już od kilkunastu lat. Bo przecież jest nieśmiertelny.
Dla mnie zawsze będzie lekarzem z &quot;Czy leci z nami pilot?&quot; i porucznikiem Frankiem Drebinem z &quot;Nagiej broni&quot; i serialu &quot;Police Squad&quot;. Dla innych choćby Draculą, prezydentem ze &quot;Strasznego filmu 3&quot; lub innym komediowym bohaterem. W końcu kojarzy się nam wyłącznie ze śmiechem.
Sam zresztą kochał humor toaletowy. A czy ktoś pamięta dziś, że przez większość kariery był ekranowym amantem? 
Z Saskatchewan do Hollywood
Leslie Nielsen urodził się 11 lutego 1926 r. w Reginie, stolicy Saskatchewan. O tej kanadyjskiej prowincji mówi się, że jest tak płaska, że, by zobaczyć jego koniec, wystarczy stanąć na puszce fasoli, albo że dzięki majestatycznemu krajobrazowi pustki przez tydzień można obserwować uciekającego psa.
Matka Lesliego, Mabel Elizabeth z domu Davies, do Kanady przyjechała z Walii. Ojciec, Ingvard Eversen Nielsen, urodził się w Danii. Gdy Leslie był jeszcze chłopcem, rodzina przeniosła się do Fort Norman (dziś Tulita) w mroźnych Terytoriach Północno-Zachodnich. Jego ojciec służył tam jako konstabl w Kanadyjskiej Królewskiej Policji Konnej, ale sam klimat okolicy nie służył już nikomu. Podobnie jak wybuchowy temperament Ingvarda, który bił synów i żonę.
W 1930 r., gdy starszy o dwa lata brat Lesliego, Erik (późniejszy kanadyjski parlamentarzysta i wiceminister) musiał iść do szkoły, rodzina przeniosła się do cieplejszego Edmonton.
Reszta potoczyła się szybko. Nielsen skończył szkołę, a w 1943 r. – jako 17-latek – zaciągnął się do kanadyjskiego lotnictwa. Już wtedy zdiagnozowano u niego postępujący niedosłuch. Nielsen przez większość życia zmagał się z chorobą, a u szczytu kariery musiał nosić aparaty słuchowe. Słaby słuch paradoksalnie pomogły mu w graniu komedii, ale o tym za chwilę.
Nielsen nie brał udziału w walkach. Po wojnie podjął dorywczą pracę jako didżej radiowy w Calgary. Niedługo później zapisał się do radioakademii w Toronto. To tam na poważnie wziął się za aktorstwo i szybko dostał stypendium nowojorskiej szkoły aktorskiej Neighborhood Playhouse, a edukację kontynuował potem w słynnym Actors Studio.
Rycerz, kowboj i kapitan
Debiut zaliczył u słynnego Michaela Curtiza, reżysera „Casablanki&quot;. Niestety kostiumowy  musical „The Vagabond King&quot; nie zbliżył się do jej poziomu. Znacznie więcej pograł sobie w „Okupie&quot; Alexa Segala. 
Najlepszym i najgłośniejszym z pierwszych filmów aktora była jednak nominowana do Oscara „Zakazana planeta&quot; z 1956 r. – pierwszy film z wyłącznie elektroniczną ścieżką dźwiękową. Nielsen wcielił się tam w komandora Johna J. Adamsa, dzielnego i charyzmatycznego dowódcę statku, który rozkochuje w sobie córkę tajemniczego naukowca.\
„Zakazana planeta&quot; była prawdziwym hitem, po którym Nielsen zagrał też z Debbie Reynolds w komedii romantycznej „Panna Tammy i kawaler&quot;, a krytycy już wprost określali go mianem ekranowego amanta.
Dwie kolejne dekady, od 1960 do 1980 r., były spokojniejszym etapem jego kariery. Na brak pracy nie narzekał, ale były to role drugoplanowe. Był też częstym gościem specjalnym popularnych seriali. Wystąpił m.in. w „Bonanzie&quot;, „Rawhide&quot; z Clintem Eastwoodem, „M*A*S*H-u&quot;, „Columbo&quot; i „Kojaku&quot;.
Kojarzył się ze szczerym, pewnym siebie i do bólu poważnym facetem w sile wieku. Takich grał zresztą najczęściej. Na uwagę zasługują role dwóch filmach katastroficznych: mniej udanym „Mieście w ogniu&quot;, gdzie wcielił się w skorumpowanego burmistrza oraz w „Tragedii «Posejdona»&quot; (1972) z Genem Hackmanem. Tu zagrał kapitana tytułowego statku, który może i ginie na mostku w pierwszej części filmu, ale jego kreacja zapada w pamięć. Był tym aktorem, którego twarz każdy kojarzy, ale nikt nie pamięta jego nazwiska. 
All that ZAZ...
Tymczasem tercet ZAZ – Jerry Zucker, Jim Abrahams i David Zucker – pracował nad filmem, który na zawsze zmieni oblicze komedii. Pewnego dnia trójka przyjaciół trafiła na film „Zero Hour!&quot; z 1957 r. Pomyśleli, że to świetna baza pod parodię. Tak, w 1980 r., powstało &quot;Czy leci z nami pilot?&quot;.
\
Wytwórnia sugerowała, by w filmie obsadzić komediowe gwiazdy, ale ZAZ zależało na aktorach dramatycznych, kimś, kto zachowa powagę, wypowiadając ich durne kwestie.
Gdy w morzu nazwisk padło to Lesliego Nielsena, reżyser castingu mocno się zirytował: „Leslie Nielsen?! Leslie Nielsen to gość, którego zatrudniasz dzień przed zdjęciami!&quot; – krzyknął.
Ale Nielsen okazał się idealny w roli obecnego na pokładzie lekarza, dr. Rumacka, który co jakiś czas ze śmiertelną powagą informuje głównych bohaterów o pogarszającym się stanie pasażerów. 
„Ten film kompletnie zmienił jego karierę. Dotąd uosabiał wielkiego [miał 188 cm], statecznego amanta. Ale prywatnie był najzabawniejszym skurczybykiem, jakiego spotkałem&quot; – mówił David Leisure, który w filmie wcielał się w jednego z krysznowców.
Frank Drebin, Wydział Specjalny
Nielsen uwielbiał żartować, a Zuckerowie i Abrahams go za to pokochali. Powtarzali zresztą, że kluczem do udanej komedii, jest robienie jej na poważnie. A Nielsen ze swoją posągową twarzą i niezachwianym skupieniem robił to, jak nikt inny. Na tę powagę składała się zresztą jego wada słuchu. Gdy nauczył się kwestii na pamięć, mógł odciąć się od otoczenia i bardziej skupić się grze.
Jakiś czas po „Czy leci z nami pilot?&quot; ZAZ zaprosili go do współpracy w serialu „Police Squad!&quot; – pierwowzorze późniejszej serii filmów „Naga broń&quot;. To tam stworzył niezapomnianą kreację porucznika policji Franka Drebina.
Gdy ZAZ i Nielsen wchodzili na plan, studio wróżyło, że będzie to najlepszy komediowy serial w dziejach. Ale ku zaskoczeniu wszystkich, oglądalność spadała. Po zaledwie sześciu odcinkach produkcję zdjęto z anteny.
Ówczesny szef stacji, Anthony Thomopoulos, mówił, że „serial nie działał, ponieważ trzeba było go oglądać&quot;. Jak wspomina Nielsen, te słowa miały wielki sens – by żarty ZAZ działały, trzeba było stale skupiać się na tym, co się dzieje na ekranie, a nie patrzeć w telewizor jednym okiem. Stąd pomysł, by serial przerobić na film.
„Naga broń: Z akt Wydziału Specjalnego&quot; powstała w 1988 r. i z miejsca stała się kolejnym hitem kwartetu ZAZ + Nielsen. Ludzie przepychali się w kolejkach do kina. Krytyk filmowy Roger Ebert stwierdził, że pisanie o „Nagiej broni&quot; jest jak sprawozdanie z monologu stand-upera Rodneya Dangerfielda: „Możesz oddać słowa, ale nie ich melodię&quot;. 
„Śmiejesz się, a potem śmiejesz się z siebie, że się zaśmiałeś. Niektóre żarty są wręcz niewiarygodnie głupie. Większość, głupsze niż głupie&quot; – pisał w recenzji filmu, który ocenił na wysokie trzy i pół gwiazdki na cztery.
Król jest nagi?
Jednak sukces nie trwał wiecznie. Druga część, zręcznie zatytułowana „Naga Broń 2 1/2&quot; z 1991 r., była udaną kontynuacją, ale nie przebiła jedynki. Z kolei przy „Nagiej broni 33 1/3&quot; (1994) tercet twórców niemal się rozsypał. Scenariusz pisał sam David Zucker, a w reżyserskim fotelu zastąpił go znacznie mniej zdolny Peter Segal. Abrahams zajęty był pisaniem i reżyserowaniem dwóch części „Hot Shots!&quot; z Charliem Sheenem, a Jerry Zucker niemal całkiem wycofał się z pracy przy filmach.
Tymczasem Nielsen musiał zmagać się z łatką króla komedii. Bo choć był nim bez wątpienia, mało kto potrafił to wykorzystać. \
Po trzeciej „Nagiej broni&quot; przyszły trzy fatalne komedie z rzędu. Potem Nielsen dostał angaż u Mela Brooksa w filmie „Dracula - wampiry bez zębów&quot;, gdzie wciela się w tytułowego wampira. I choć daleko „Draculi…&quot; do najlepszych filmów Brooksa, to Nielsen wypadł tam nieźle. Z jednym, poważnym zastrzeżeniem: Brooks kazał mu być śmiesznym.
\
Tak zmarnowano jego geniusz, oparty na wstrzemięźliwości i powadze. W przeciągu kilku lat jego twarz tak mocno skojarzyła się ludziom się z „tym śmiesznym gościem z filmów&quot;, że kolejni reżyserzy chcieli, by wygłupiał się przed kamerą.
„Szklanką po łapkach&quot; (1996), „Pan Magoo&quot; (1997), „Dzieciaki do wzięcia&quot; (1998) były kolejnymi wtopami. Nieco lepszy był „Ściągany&quot; (1998) współscenarzysty „Nagich Broni&quot; Pata Profta, ale tam z kolei Nielsen wydurniał się przed kamerą tak bardzo, że był to już zupełnie inny typ humoru niż ten z komedii ZAZ.
Koniec żartów
W roku 2000. była jeszcze fatalna „2001: Odyseja komiczna&quot;, a potem kilka innych wtop. Wówczas wszyscy chcieli robić parodie – był to najpopularniejszy rodzaj komedii. Wszystkie durne, pełne absurdalnych gagów próbujących imitować to, co Zuckerom i Abrahamsowi tak doskonale wyszło w „Czy leci z nami pilot?&quot;, wybitnym „Ściśle tajne&quot; i pierwszej „Nagiej Broni&quot;.
W tym gąszczu tandety pozytywnie wyróżniała się seria &quot;Straszny film&quot;. Przy trzeciej części do grona twórców dołączył David Zucker, który film wyreżyserował. Zaprosił Lesliego Nielsena, który wcielił się w prezydenta USA stawiającego czoła inwazji kosmitów.
Była to jedna z jego najlepszych ról po „Nagiej broni 3&quot;. Na tyle udana, że w 2006 r. powrócił w czwartej części serii. Tę ponownie wyreżyserował Zucker, a przy scenariuszu pomagał też Jim Abrahams – była to ostatnia współpraca członków ZAZ, a także ostatni film, przy którym Abrahams pracował do śmierci w listopadzie 2024 r.
Była to też ostatnia przyzwoita rola Nielsena, który pozostawał aktywny zawodowo aż do swojej śmierci 28 listopada 2010 r. Miał wówczas 84 lata. Pokonało go zapalenie płuc. Do dziś pozostaje jednym z największych komików w historii, choć tak naprawdę zagrał tylko w kilku naprawdę udanych. To jednak wystarczyło, by jego styl naśladować chcieli wszyscy.\
Słowa o swoim kloacznym epitafium dotrzymał. Znajduje się na nim napis „Let ’er rip!&quot;, co tłumaczyć można zarówno jako „daj czadu!&quot; i… daj czadu.\
#kultura #leslienielsen

Dlatego koledzy i koleżanki z [#hejto40plus](/tag/hejto40plus) - pamiętajcie o tym by zapisać się na kolonoskopię.

Dlatego koledzy i koleżanki z #hejto40plus - pamiętajcie o tym by zapisać się na kolonoskopię.

Filmy

**Gwiazdor "Jeziora marzeń" zmarł w wieku 48 lat po zmaganiach z nowotworem.**

[#filmy](/tag/filmy)

[https://www.onet.pl/kultura/onetkultura/james-van-der-beek-nie-zyje-gwiazdor-jeziora-marzen-mial-48-lat/jez3d5v,681c1dfa](https://www.onet.pl/kultura/onetkultura/james-van-der-beek-nie-zyje-gwiazdor-jeziora-marzen-mial-48-lat/jez3d5v,681c1dfa)

Gwiazdor "Jeziora marzeń" zmarł w wieku 48 lat po zmaganiach z nowotworem. Informację potwierdziła na Instagramie jego żona Kimberly.

James Van Der Beek nie żyje. Gwiazdor "Jeziora marzeń" miał 48 lat

Gwiazdor &quot;Jeziora marzeń&quot; zmarł w wieku 48 lat po zmaganiach z nowotworem.
#filmy
https://www.onet.pl/kultura/onetkultura/james-van-der-beek-nie-zyje-gwiazdor-jeziora-marzen-mial-48-lat/jez3d5v,681c1dfa

Zmarł James Van Der Bee. Gwiazdor "Jeziora marzeń"

Socjalizm socjalizmem i bieda bieda, ale totalitaryzm i ten poziom kultu jednostki jest po prostu kuriozalny. Od lat trudno mi to pojac. Jesli ktos chce plawic sie w luksusach kosztem reszty spoleczenstwa, to nie musi sie posuwac do takich absurdow. To juz jest chyba dziedziczna psychopatia polaczona z kompleksami.

[@solly-1](/uzytkownik/solly-1) tutaj nie ma mowy o socjalizmie. KRDL formalnie odrzuciła nawet komunizm i kieruje się własną ideologią dżucze.

@solly-1 tutaj nie ma mowy o socjalizmie. KRDL formalnie odrzuciła nawet komunizm i kieruje się własną ideologią dżucze.

[@bojowonastawionaowca](/uzytkownik/bojowonastawionaowca) surrealistyczne. Jedocześnie fascynujące i przerażające. Dzięki Ci Boże, że urodziłem się w najlepszym miejscu do życia na świecie.

@bojowonastawionaowca surrealistyczne. Jedocześnie fascynujące i przerażające. Dzięki Ci Boże, że urodziłem się w najlepszym miejscu do życia na świecie.

[@wozny87](/uzytkownik/wozny87) Białoruś???

rodzisz się w takim miejscu, całe życie żyjesz w biedzie dowiadując się w którymś tam momencie, że wybrani żyją w luksusie, chociaż nawet do końca nie wiesz co to do końca znaczy, dla ciebie wystarczy tyle, że nie zdychają z głodu czy zimna co już jest niesamowite. O tym co się dzieje w innych krajach nawet nie wiesz, bo jest blokada informacji, a jak sąsiad rozpowiadał jakieś brednie o tym jak się niby życie w Korei Południowej to nagle zniknął z całą rodziną, wiec nawet nie ma sensu o tym dalej rozmyślać... Chciałbyś też zostać kimś kto nie żre trawy i liści, ale nie możesz bo twój dziadek kiedyś za mało się uśmiechał na jakimś zdjęciu i cała twoja rodzina przez 5 pokoleń nie może nawet starać się o jakiekolwiek stanowisko czy uczyć się nawet w szkole średniej. W wieku 32 lat umierasz z głodu po tym jak pochowałeś wcześniej swoje dzieci i żonę... I tak żyłeś 5 lat dłużej niż ojciec...

Azjatycka Owca

Wczoraj na [#codziennykimdzongun](/tag/codziennykimdzongun) widzieliśmy gospodarstwo hodowlane, dziś zdjęcia sprzed paru dni z uroczystości ukończenia budowy szklarni Sinuiju



Najpierw oddajmy głos północnokoreańskiej propagandzie:



> "Towarzysz Kim Dzong Un nakreślił wspaniały plan przekształcenia obszaru Wihwado, niegdyś zakurzonego, smaganego porywistymi wiatrami rzeki i nękanego nieustannymi klęskami żywiołowymi, w nowy model lokalnego rozwoju, posiadający własny, silny potencjał. Wielokrotnie odwiedzał plac budowy, energicznie kierując ambitnym projektem rozwoju regionalnego. W trakcie budowy krok po kroku wspierał nowe pokolenie, kształtując ich na godnych zaufania następców rewolucji i samodzielnych ludzi, przepełnionych patriotycznym zapałem i wiarą we własne siły.
> 
> \[...\]
> 
> Szklarnia Sinuiju, stanowi piękne, harmonijne połączenie 1000 różnych typów nowoczesnych szklarni, centrum badań nad warzywami, budynków kultury, różnorodnych obiektów kulturalnych i charakterystycznych ogrodów, zarazem stanowi kolejne dumne, monumentalne dzieło świadczące o wielkich przemianach ery Kim Dzong Una i dumny dar lojalności, jaki nasi młodzi budowniczowie ofiarowali IX Zjazdowi Partii Pracy Korei.
> 
> \[...\]
> 
> Wszyscy uczestnicy oddali najgłębszy hołd wielkiemu Ojcu, który poprzez dni i miesiące najgorętszej i najgorętszej miłości i oddania ludziom stworzył oazę szczęścia, gdzie rozkwitają uśmiechy mieszkańców regionu Wihwado, dotkniętego poważnymi klęskami żywiołowymi. Co więcej, zapoczątkował on nową erę dla „Wyspy Skarbów”, która będzie energicznie przewodzić regionalnemu rozwojowi gospodarczemu i poprawie życia ludzi."



* * *



Tymczasem warto przypominać, że każdego roku zwykli obywatele z Korei Północnej cierpią przynajmniej z niedożywienia, a często również i głodu. Nie ma mowy na szczęście o takich przypadkach, jakie miały miejsca na przykład [w latach 90. ubiegłego wieku](https://en.wikipedia.org/wiki/1990s_North_Korean_famine), kiedy to zmarło pomiędzy 240 tys. a 3,5 mln mieszkańców kraju. Obecną skalę problemów z odżywianiem dużo trudniej stwierdzić, jako że w wyniku ostatnich lat dużo trudniej dochodzą do świata zewnętrznego informacje o obecnym standardzie życia zwykłego człowieka tam żyjącego.



* * *



Wracając jednak do propagandy, "w ceremonii ukończenia budowy uczestniczyli czołowi urzędnicy Partii, rządu i agencji wojskowych, członkowie centralnych organów kierowniczych Partii, budowlańcy wojskowi, członkowie Młodzieżowej Brygady Przodowników Pracy, urzędnicy i pracownicy prowincji Pjongjang Północny i miasta Sinuiju, odpowiednich departamentów oraz pracownicy szklarni Sinuiju."



Oglądając zdjęcia zaprezentowane przez północnokoreańskie media propagandowe, w oczy rzuciła mi się jedna rzecz - w okolicy zgromadzenia nie ma ANI JEDNEGO ŚRODKA TRANSPORTU (oczywiście jest stacja kolejowa, ale jak zakładam, pociągiem przybyli najwyżsi stanowiskiem oficjele, a nie zwykli ludzie czy żołnierze).



![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/0e750b4cf9817778e1a518eeafe94f2a.png)



![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/c53532302d3dc94a03f034c24c5c212e.png)

![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/04156d3cc6b4e016a2c9c3712ba95190.png)

Pomijając to, przestrzeń jest pusta, ani śladu autokarów - co oznaczałoby przybycie wszystkich na piechotę, przy kilkustopniowym mrozie, i to na tyle wcześnie, by zostać perfekcyjnie ustawionymi przed przybyciem Kima, po czym wysłuchanie jego (pewnie przydługiego) przemówienia) i poczekanie, aż ukochany przywódca uda się w kolejny punkt gospodarskiej wizyty. Kilkugodzinne stanie na mrozie, na pewno bardzo przyjemne...



Niemniej sam Kim był niewątpliwie zadowolony (zaś notatnik pana po lewej odpowiednio zapełniony)

![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/c7fa7bfbd788e19e48a900db275987c7.png)

Z uwagą doglądał swoich nowych zielonych poddanych

![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/2db45bc89265856d7fef6fb0f60eba0b.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/a8f7bd9c5b9a7a8d9d8e3d8e19863e56.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/9d4c41a4af78b3bda0f694e1cf718afa.png)

Natomiast z całej wizyty kwestią, która najbardziej mnie rozbawiła, były zdjęcia grupowe wodza z żołnierzami budującymi tę szklarnię. Konia z rzędem temu, kto doliczy się liczby osób na każdym z nich xD



![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/78d5042423942671fedecfa9625e56b6.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/47f5bf125076406c9b7699d51ef7a70f.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/1867c0e43fec890dc7384c715d2d76d7.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/2ddd5934d98b310a35aacfcc7f0d38b2.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/79410ddfad17fff587ec23f90032cd44.png)![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/d171b5e3d627b73a2887245aa5da654c.png)

Bardzo mnie ciekawi ile trwało ustawianie każdej takiej grupy - chociaż Kim pewnie długo czekać nie musiał, biorąc pod uwagę zmieniające się podłoże przy każdym ze zdjęć. Więc pewnie tylko wpadał na foteczkę, machanko i leciał do następnej grupki.



Tyle na dziś, Kim żegna się ze wszystkimi!

![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/209de90b3fad346fa2dffc692315401f.png)

![](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/59a6fa41196d6c999a6fc8bc2c828213.png)

[#koreapolnocna](/tag/koreapolnocna) [#politykazagraniczna](/tag/politykazagraniczna)

[#owcacontent](/tag/owcacontent)

The North Korean famine (Korean: 조선기근), dubbed by the government as the Arduous March (고난의 행군), was a period of mass starvation together with a general economic crisis from 1994 to 2000 in North Korea. During this time there was an increase in defection from North Korea which peaked towards the end of the famine period. The famine stemmed from a variety of factors. Economic mismanagement and the loss of Soviet support caused food production and imports to decline rapidly. A series of floods and droughts exacerbated the crisis. The North Korean government and its centrally planned system proved too inflexible to effectively curtail the disaster. North Korea attempted to obtain aid and commercial opportunities, but failed to receive initial attention. Estimates of the death toll vary widely. Out of a total population of...

1990s North Korean famine

Wczoraj na #codziennykimdzongun widzieliśmy gospodarstwo hodowlane, dziś zdjęcia sprzed paru dni z uroczystości ukończenia budowy szklarni Sinuiju
Najpierw oddajmy głos północnokoreańskiej propagandzie:

&quot;Towarzysz Kim Dzong Un nakreślił wspaniały plan przekształcenia obszaru Wihwado, niegdyś zakurzonego, smaganego porywistymi wiatrami rzeki i nękanego nieustannymi klęskami żywiołowymi, w nowy model lokalnego rozwoju, posiadający własny, silny potencjał. Wielokrotnie odwiedzał plac budowy, energicznie kierując ambitnym projektem rozwoju regionalnego. W trakcie budowy krok po kroku wspierał nowe pokolenie, kształtując ich na godnych zaufania następców rewolucji i samodzielnych ludzi, przepełnionych patriotycznym zapałem i wiarą we własne siły.
[...]
Szklarnia Sinuiju, stanowi piękne, harmonijne połączenie 1000 różnych typów nowoczesnych szklarni, centrum badań nad warzywami, budynków kultury, różnorodnych obiektów kulturalnych i charakterystycznych ogrodów, zarazem stanowi kolejne dumne, monumentalne dzieło świadczące o wielkich przemianach ery Kim Dzong Una i dumny dar lojalności, jaki nasi młodzi budowniczowie ofiarowali IX Zjazdowi Partii Pracy Korei.
[...]
Wszyscy uczestnicy oddali najgłębszy hołd wielkiemu Ojcu, który poprzez dni i miesiące najgorętszej i najgorętszej miłości i oddania ludziom stworzył oazę szczęścia, gdzie rozkwitają uśmiechy mieszkańców regionu Wihwado, dotkniętego poważnymi klęskami żywiołowymi. Co więcej, zapoczątkował on nową erę dla „Wyspy Skarbów”, która będzie energicznie przewodzić regionalnemu rozwojowi gospodarczemu i poprawie życia ludzi.&quot;


Tymczasem warto przypominać, że każdego roku zwykli obywatele z Korei Północnej cierpią przynajmniej z niedożywienia, a często również i głodu. Nie ma mowy na szczęście o takich przypadkach, jakie miały miejsca na przykład w latach 90. ubiegłego wieku, kiedy to zmarło pomiędzy 240 tys. a 3,5 mln mieszkańców kraju. Obecną skalę problemów z odżywianiem dużo trudniej stwierdzić, jako że w wyniku ostatnich lat dużo trudniej dochodzą do świata zewnętrznego informacje o obecnym standardzie życia zwykłego człowieka tam żyjącego.

Wracając jednak do propagandy, &quot;w ceremonii ukończenia budowy uczestniczyli czołowi urzędnicy Partii, rządu i agencji wojskowych, członkowie centralnych organów kierowniczych Partii, budowlańcy wojskowi, członkowie Młodzieżowej Brygady Przodowników Pracy, urzędnicy i pracownicy prowincji Pjongjang Północny i miasta Sinuiju, odpowiednich departamentów oraz pracownicy szklarni Sinuiju.&quot;
Oglądając zdjęcia zaprezentowane przez północnokoreańskie media propagandowe, w oczy rzuciła mi się jedna rzecz - w okolicy zgromadzenia nie ma ANI JEDNEGO ŚRODKA TRANSPORTU (oczywiście jest stacja kolejowa, ale jak zakładam, pociągiem przybyli najwyżsi stanowiskiem oficjele, a nie zwykli ludzie czy żołnierze).



Pomijając to, przestrzeń jest pusta, ani śladu autokarów - co oznaczałoby przybycie wszystkich na piechotę, przy kilkustopniowym mrozie, i to na tyle wcześnie, by zostać perfekcyjnie ustawionymi przed przybyciem Kima, po czym wysłuchanie jego (pewnie przydługiego) przemówienia) i poczekanie, aż ukochany przywódca uda się w kolejny punkt gospodarskiej wizyty. Kilkugodzinne stanie na mrozie, na pewno bardzo przyjemne...
Niemniej sam Kim był niewątpliwie zadowolony (zaś notatnik pana po lewej odpowiednio zapełniony)

Z uwagą doglądał swoich nowych zielonych poddanych

Natomiast z całej wizyty kwestią, która najbardziej mnie rozbawiła, były zdjęcia grupowe wodza z żołnierzami budującymi tę szklarnię. Konia z rzędem temu, kto doliczy się liczby osób na każdym z nich xD

Bardzo mnie ciekawi ile trwało ustawianie każdej takiej grupy - chociaż Kim pewnie długo czekać nie musiał, biorąc pod uwagę zmieniające się podłoże przy każdym ze zdjęć. Więc pewnie tylko wpadał na foteczkę, machanko i leciał do następnej grupki.
Tyle na dziś, Kim żegna się ze wszystkimi!


#koreapolnocna #politykazagraniczna
#owcacontent

(Nie)codzienny Kim Dzong Un: szklarnia i zdjęcia grupowe, czyli ilu północnokoreańczyków można upchnąć na ograniczonym strawku ziemi?

Wypas wpis.



Trafiłem na ten serial ostatnio. Chciałem obejrzeć coś po norwesku i bez dram. Urzekły mnie widoki. Oglądałem coś o babce, która mieszkała sama na szczycie góry. Ale już nie było tak źle, bo od 10 lat jest droga. Tylko to co oglądałem było chyba z lat 90.

Wypas wpis.
Trafiłem na ten serial ostatnio. Chciałem obejrzeć coś po norwesku i bez dram. Urzekły mnie widoki. Oglądałem coś o babce, która mieszkała sama na szczycie góry. Ale już nie było tak źle, bo od 10 lat jest droga. Tylko to co oglądałem było chyba z lat 90.

ludzie placa za takie wyspy miliony w klimacie tropikalnym a wyspy w klimatach polnocnych mrozow sa do wziecia, niekiedy nawet rzad danego kraju doplaca byle tylko je zasiedlic :smiley: jak ktos to lubi to calkiem fajne zycie

ehh

cudowne miejsce

byle tylko kasę mieć



btw opie

ehh
cudowne miejsce
byle tylko kasę mieć
btw opie

Ciekawostki

Opis odcinka « Det er ingen skulle tro at nokon kunne bo»

Z telewizji norweskiej NRK

[#norweskiezadupia](/tag/norweskiezadupia) [#norwegia](/tag/norwegia) [#seriale](/tag/seriale)

Odcinek opowiada o Kathrine Nydahl, najmłodszej córce rodziny, która razem z rodzicami jest dziś jedyną stałą mieszkanką wyspy Lille Kalvøya.

![IMG_2181.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/aa3f2110199544d6cb2d741681965dbe.jpg)

Wyspa została opuszczona w latach siedemdziesiątych i przez wiele lat nikt tam nie mieszkał. Obecnie Kathrine oraz jej rodzice (w wieku 75 lat) są jedynymi mieszkańcami tego miejsca.

![IMG_2179.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/e96d5e860998415fd368819a1565c966.jpg)![IMG_2175.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/8ca57c7716a1dfd7bfcad51f85a51732.jpg)

Zimą na wyspie nie ma żadnych przypadkowych ludzi ani turystów — są tylko oni oraz praca, która nigdy się nie kończy. Kathrine podkreśla, że nigdy się tam nie nudzi, bo zawsze jest coś do zrobienia. To miejsce idealnie pasuje do osoby z ogromną ilością energii, która — jak sama mówi — nigdzie indziej nie pasuje.



Gdy była nastolatką i miała problemy z zaliczeniem matematyki w szkole, przeprowadziła się sama na wyspę, żeby móc skupić się na nauce, do opuszczonej farmy kupionej wcześniej przez rodziców. Była to dawna siedziba jej rodziny, do której rodzice jeszcze nie zdążyli się wprowadzić. To tam Kathrine po raz pierwszy zaczęła żyć samodzielnie.



Po ukończeniu szkoły Kathrine wyprowadziła się do Oslo. Wtedy jej rodzice przenieśli się na wyspę na stałe i doprowadzili farmę do stanu użytkowego. Wyremontowali budynki mieszkalne oraz gospodarcze, a jeden z budynków gospodarczych, będący wcześniej w bardzo złym stanie, przerobili na lokal przeznaczony na imprezy i wydarzenia dla turystów oraz gości. Zimą Kathrine przygotowuje wszystko na kolejny sezon, choć goście pojawiają się dopiero w maju.

![IMG_2161.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/a59233bc63dd5cdbfa7530425db0ba8b.jpg)![IMG_2162.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/7c9b89e013b1a1eca88f7a0e6583f92d.jpg)

Na farmie hodują wiele gatunków zwierząt: kury, kaczki, pawie, a także owce i lamy. Głównym założeniem działalności jest jednak turystyka i dochód z niej, choć nie są to duże pieniądze.

![IMG_2158.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/b56d2cd6bca130bbdc27d277e81ab345.jpg)

Pobyt w Oslo był dla Kathrine zarówno dobry, jak i zły. Z jednej strony sportowo radziła sobie świetnie — była utalentowaną piłkarką, a w 2004 roku zdobyła razem z drużyną mistrzostwo Norwegii kobiet. Z drugiej strony jej życie prywatne zaczęło się rozpadać. Jak sama mówi, „napotkała ścianę”. Zmagała się m.in. z poważnymi zaburzeniami odżywiania, trafiła do szpitala, gdzie otrzymała diagnozę ADHD. Jak podkreśla, wiele rzeczy stało się wtedy zrozumiałych, ale diagnoza przyszła 30 lat za późno.



Po tym okresie wróciła na wyspę do rodziców i została tam na stałe. Mówi wprost, że bez tego miejsca mogłoby jej już nie być, i że to właśnie Lille Kalvøya uratowała jej życie. Rodzice potwierdzają, że wiedzą, jak bardzo Kathrine potrzebuje tej farmy i tego trybu życia ze względu na swoją chorobę.

![IMG_2178.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/ea5887b96d5597d586413b654087f98a.jpg)

Rodzice mają obecnie około 75 lat. Plan zakłada, że Kathrine w przyszłości przejmie farmę, jednak aby to zrobić, musi wykupić udziały swojego rodzeństwa, ponieważ gospodarstwo jest dziedziczone wspólnie. Jak sama mówi, działalność nie przynosi dużych zysków, a zaciągnięcie kredytu jeszcze bardziej je ograniczy. Jednocześnie podkreśla, że pieniądze nie są dla niej ważne — „co miałabym robić z pieniędzmi?”. Najważniejsze jest to, że może robić to, co kocha, i dostawać za to wynagrodzenie.

![IMG_2191.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/e1c0e82b8b51173aead4888e5c1677ea.jpg)![IMG_2173.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/502c39c914ff1b873099fa08f1f68563.jpg)

Wyspa nie jest całkowicie odcięta od świata. Kathrine korzysta z własnej motorówki, aby dostać się na stały ląd. Do Ålesund jest około 5 mil morskich, a do Moa — jeszcze bliżej . Zdarza się, że wieczorami dopływa motorówką na trening piłki nożnej. Każda wyprawa wymaga jednak sprawdzenia prognozy pogody. W czasie nagrań rodzice przebywali na Gran Canarii i to oni, śledząc prognozy, wysyłali córce wiadomości, jeśli warunki na fiordzie były zbyt niebezpieczne.



Ojciec Kathrine był w latach sześćdziesiątych jednym z najlepszych alpejczyków w Norwegii i mimo wieku pozostaje w doskonałej formie fizycznej. W odcinku pokazano, jak uczy córkę eskimoski — czyli techniki obrotu kajakiem pod wodą i powrotu do pozycji pionowej.

![IMG_2183.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/6720355effbdb00177a6167c70606f8d.jpg)

Choć nagrania powstawały w czasie pandemii, w okresie Sankthans wyspa przyciąga bardzo wielu gości, co dobrze wróży planom przejęcia gospodarstwa przez Kathrine. Rodzina żartuje, że sami stali się atrakcją turystyczną, bo są jedynymi mieszkańcami wyspy. Poza sezonem letnim Lille Kalvøya znów staje się miejscem całkowicie pustym — poza nimi.

![IMG_2186.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/52a3c1f11276cdf9621d28b4ff6c59a5.jpg)

Pracy na farmie nigdy nie brakuje. Jak mówią, tylko od wyobraźni zależy, czym w danym momencie można się zająć. Dla Kathrine to ogromna zaleta — właśnie takiego miejsca potrzebowała: takiego, w którym może zużyć swoją energię.

![IMG_2156.jpeg](https://cdn.hejto.pl/uploads/posts/images/1200x900/938432ae1e1dca69d0f785f8a8526070.jpg)

Opis odcinka « Det er ingen skulle tro at nokon kunne bo»
Z telewizji norweskiej NRK
#norweskiezadupia #norwegia #seriale
Odcinek opowiada o Kathrine Nydahl, najmłodszej córce rodziny, która razem z rodzicami jest dziś jedyną stałą mieszkanką wyspy Lille Kalvøya.

Wyspa została opuszczona w latach siedemdziesiątych i przez wiele lat nikt tam nie mieszkał. Obecnie Kathrine oraz jej rodzice (w wieku 75 lat) są jedynymi mieszkańcami tego miejsca.

Zimą na wyspie nie ma żadnych przypadkowych ludzi ani turystów — są tylko oni oraz praca, która nigdy się nie kończy. Kathrine podkreśla, że nigdy się tam nie nudzi, bo zawsze jest coś do zrobienia. To miejsce idealnie pasuje do osoby z ogromną ilością energii, która — jak sama mówi — nigdzie indziej nie pasuje.
Gdy była nastolatką i miała problemy z zaliczeniem matematyki w szkole, przeprowadziła się sama na wyspę, żeby móc skupić się na nauce, do opuszczonej farmy kupionej wcześniej przez rodziców. Była to dawna siedziba jej rodziny, do której rodzice jeszcze nie zdążyli się wprowadzić. To tam Kathrine po raz pierwszy zaczęła żyć samodzielnie.
Po ukończeniu szkoły Kathrine wyprowadziła się do Oslo. Wtedy jej rodzice przenieśli się na wyspę na stałe i doprowadzili farmę do stanu użytkowego. Wyremontowali budynki mieszkalne oraz gospodarcze, a jeden z budynków gospodarczych, będący wcześniej w bardzo złym stanie, przerobili na lokal przeznaczony na imprezy i wydarzenia dla turystów oraz gości. Zimą Kathrine przygotowuje wszystko na kolejny sezon, choć goście pojawiają się dopiero w maju.

Na farmie hodują wiele gatunków zwierząt: kury, kaczki, pawie, a także owce i lamy. Głównym założeniem działalności jest jednak turystyka i dochód z niej, choć nie są to duże pieniądze.

Pobyt w Oslo był dla Kathrine zarówno dobry, jak i zły. Z jednej strony sportowo radziła sobie świetnie — była utalentowaną piłkarką, a w 2004 roku zdobyła razem z drużyną mistrzostwo Norwegii kobiet. Z drugiej strony jej życie prywatne zaczęło się rozpadać. Jak sama mówi, „napotkała ścianę”. Zmagała się m.in. z poważnymi zaburzeniami odżywiania, trafiła do szpitala, gdzie otrzymała diagnozę ADHD. Jak podkreśla, wiele rzeczy stało się wtedy zrozumiałych, ale diagnoza przyszła 30 lat za późno.
Po tym okresie wróciła na wyspę do rodziców i została tam na stałe. Mówi wprost, że bez tego miejsca mogłoby jej już nie być, i że to właśnie Lille Kalvøya uratowała jej życie. Rodzice potwierdzają, że wiedzą, jak bardzo Kathrine potrzebuje tej farmy i tego trybu życia ze względu na swoją chorobę.

Rodzice mają obecnie około 75 lat. Plan zakłada, że Kathrine w przyszłości przejmie farmę, jednak aby to zrobić, musi wykupić udziały swojego rodzeństwa, ponieważ gospodarstwo jest dziedziczone wspólnie. Jak sama mówi, działalność nie przynosi dużych zysków, a zaciągnięcie kredytu jeszcze bardziej je ograniczy. Jednocześnie podkreśla, że pieniądze nie są dla niej ważne — „co miałabym robić z pieniędzmi?”. Najważniejsze jest to, że może robić to, co kocha, i dostawać za to wynagrodzenie.

Wyspa nie jest całkowicie odcięta od świata. Kathrine korzysta z własnej motorówki, aby dostać się na stały ląd. Do Ålesund jest około 5 mil morskich, a do Moa — jeszcze bliżej . Zdarza się, że wieczorami dopływa motorówką na trening piłki nożnej. Każda wyprawa wymaga jednak sprawdzenia prognozy pogody. W czasie nagrań rodzice przebywali na Gran Canarii i to oni, śledząc prognozy, wysyłali córce wiadomości, jeśli warunki na fiordzie były zbyt niebezpieczne.
Ojciec Kathrine był w latach sześćdziesiątych jednym z najlepszych alpejczyków w Norwegii i mimo wieku pozostaje w doskonałej formie fizycznej. W odcinku pokazano, jak uczy córkę eskimoski — czyli techniki obrotu kajakiem pod wodą i powrotu do pozycji pionowej.

Choć nagrania powstawały w czasie pandemii, w okresie Sankthans wyspa przyciąga bardzo wielu gości, co dobrze wróży planom przejęcia gospodarstwa przez Kathrine. Rodzina żartuje, że sami stali się atrakcją turystyczną, bo są jedynymi mieszkańcami wyspy. Poza sezonem letnim Lille Kalvøya znów staje się miejscem całkowicie pustym — poza nimi.

Pracy na farmie nigdy nie brakuje. Jak mówią, tylko od wyobraźni zależy, czym w danym momencie można się zająć. Dla Kathrine to ogromna zaleta — właśnie takiego miejsca potrzebowała: takiego, w którym może zużyć swoją energię.


Tam, gdzie nikt nie uwierzyłby, że da się mieszkać – S19E04

Wystarczy popatrzeć jak bardzo popularne są w Polsce patogale żeby zrozumieć ten fenomen. Naszym rodakom buta, arogancja i chamstwo po prostu imponują.

Mi się z tematem kojarzy jeszcze Black Lagoon oraz gry wideo. Grałem już w pierwszą Mafię, a tydzień temu na urodziny kupiłem sobie Sleeping Dogs o tajniaku który infiltruje triadę w Hong Kongu. Jest też seria Yakuza, ale nie mam z nią żadnych doświadczeń.

To Wasze tak trochę jest że się to romantyzuje. Tak to już jest. O milionerach jest dokładnie ta samą śpiewka.



Niestety ale prawda jest taka że na 1mln aspirujących do bogatego 1 się udaje a być może ten czynnik jest jeszcze gorszy.



I tak jest tutaj tylko wyniki są jeszcze gorsze. Ot raz jestes agresorem raz ofiarą. Tak czy siak długość życia nie jest zbyt długa nawet dla tych co się udalo

To Wasze tak trochę jest że się to romantyzuje. Tak to już jest. O milionerach jest dokładnie ta samą śpiewka.
Niestety ale prawda jest taka że na 1mln aspirujących do bogatego 1 się udaje a być może ten czynnik jest jeszcze gorszy.
I tak jest tutaj tylko wyniki są jeszcze gorsze. Ot raz jestes agresorem raz ofiarą. Tak czy siak długość życia nie jest zbyt długa nawet dla tych co się udalo

**Wstęp**



Ten artykuł jest swego rodzaju rozszerzeniem i poprawieniem wczorajszego wpisu o współczesnym kinie gangsterskim.



**Dekonstrukcja kina gangsterskiego**

\
Ludzie z jakiegoś powodu lubią mitologizować i romantyzować gangsterskie życie. Nie jest to bynajmniej zjawisko nowe. Historie o szlachetnych łotrzykach jak Robin Hood czy Janosik co okradali bogatych i dawali biednym są popularne od stuleci. W 20 wieku do romantyzowania świata przestępczego przyczyniły się w dużej mierze filmy o mafii. Pomogły one stworzyć wizerunek gangstera jako drania, ale dobrze ubranego i mającego zasady. Same gangi do pewnego stopnia też starały się utrzymywać pozytywny wizerunek u zwykłych ludzi. We współczesnych czasach jednak popkultura zaczęła stopniowo odmitologizować obraz gangsterów z zasadami. Stało się to chociażby za sprawą filmu, a potem serialu Gomorra, albo rumuńskiego serialu Umbre. Jeszcze wcześniej dokonała tego trylogia filmów Pusher.



Gdy w Ojcu Chrzestnym mafiozi choć brutalni i bezwzględni to byli jednak dobrze ubrani tak Gomorrze czy Umbre poczucie stylu raczej nie było priorytetem przestępców. Nie chodzi bynajmniej tylko o kwestie ubioru. Michael Corleone był zimnokrwisty i działał w sposób wykalkulowany. W drugiej części rozkazał nawet zabić swojego własnego brata z powodu zdrady. Nie mniej był też inteligenty, wykształcony, opanowany, a jego działania były zorientowane na dobro rodziny jako całości. Można by rzecz, że reprezentował filozofię włoskiego filozofa Machiavelliego. W nowszych produkcjach natomiast jest zwyczajna, brutalna walka o władze. Nie ma w tym żadnej subtelności. Dialogi między postaciami są prymitywne i wulgarne. Maska cywilizowanego człowieka zostaje tu całkowicie zdarta.

**\
W Polsce mit szlachetnego gangstera wciąż żywy**



Mit prawilnego gangusa pozostaje jakimś cudem jeszcze żywy w polskiej popkulturze (choć też podlega coraz większemu wyśmianiu). Na zachodzie nawet produkcje zahaczające o tematykę superbohaterów jak serial "Pingwin" nie próbują przypisywać gangsterom jakieś pozytywnej łatki. Główny bohater jest w nim kompletnym potworem do którego ciężko czuć sympatie. Na polskim podwórku sprawa wygląda nieco inaczej. Przekonałem się o tym gdy obejrzałem niedawno film sprzed pandemii, ale wciąż względnie nowy "Jak zostałem gangsterem". Ponoć jest to produkcja oparta na faktach, ale w praktyce seria filmów "Szybcy i Wściekli" jest w moich oczach bardziej wiarygodna. Jest to bowiem nic innego jak zwykła fantazja o zdobywaniu mocy co dość łatwo wykazać.



Historia opowiada o prawilnym chłopaku z dzielnicy co z jednej strony miał problemy z agresją i ogólnie był impulsywny, ale z drugiej inteligenty, charyzmatyczny, zdolny tworzyć długoterminowe plany. Dość szybko więc osiąga sukces, zostaje jednym z największych gangsterów w kraju, znajduje kompetentną ekipę, dobrego ziomka który staje się jego prawą ręką, gorącą laskę, zdobywa dużo kasy i kupuje sobie ładną rezydencje za miastem. Pozostaje jednak gangsterem z twardymi zasadami. Z policją nie gada i jest lojalny wobec swoich ludzi, a oni są lojalni względem niego.



Jakimś cudem w jego ekipie nie dochodzi do żadnej zdrady. Jego potencjalni wrogowie to idioci których łatwo się pozbywa i wszystko idzie mu względnie dość łatwo. Kilka razy sam przyznaje, że ma mocne szczęście. Dlatego napisałem, że to zwykła fantazja o mocy przebiegająca według klasycznego schematu gdzie główny bohater jest początkowo nikim, ale potem szybko osiąga ogromną potęgę, niszczy wrogów i po drodze zdobywa bardzo atrakcyjną kobietę (czasami nawet harem kobiet). Do tego protagonista co chwile rzuca jakieś życiowe mądrości na poziomie jakiegoś kiepskiego coacha. Brutalność oczywiście w tym filmie jest ukazana i to nawet dość dosadnie, ale co z tego skoro sama fabuła jest mocno naiwna. Na szczęście miałem okazje niedługo później zobaczyć też lepszy, japoński film o gangsterach o którym teraz opowiem.



**Brutalna dekonstrukcja Yakuzy**



Japonia to kraj gdzie motyw hańby i honoru przewija się dosyć często. Dotyczy to również tamtejszej słynnej organizacji przestępczej zwanej Yakuzą. Dla przykładu tam za przewinienie w ramach kary trzeba uciąć sobie mały palec. Reżyser Takeshi Kitano w swoim filmie o tytule "Wściekłość" z 2010 roku dokonuje jednak radykalnej dekonstrukcji motywu honoru w Yakuzie. Fabuła opowiada o konflikcie przestępczych klanów o terytorium. W krwawej walce o wpływy członkowie Yakuzy nie wahają się wzajemnie zdradzać, spiskować przeciwko sobie, a końcowo zabijać. Zasady i wzajemne zobowiązania wydają się być kompletnie puste. Pada nawet dość wymowny dialog w którym stwierdzono, że słynne obcinanie palca by zmyć hańbę już nic współcześnie nie znaczy.



Nie ma tu jednak brudu jak w zachodnich produkcjach. Gangsterzy ciągle są tu dobrze ubrani, a pomieszczenia w których przebywają są czyste. Większy nacisk położono na pokazanie przemocy. W ten sposób świat gangsterski zostaje przedstawiony jako powrót do Hobbesowskiego stanu natury gdzie toczy się wojna każdego z każdym, a cywilizowane reguły zdają się być zawieszone. W filmie ten kto miał pozycje i siłę nie tylko zabijał, ale też często upokarzał swoich wrogów, własnych podwładnych czy zwykłych ludzi czy to bijąc ich do nieprzytomności za zwykłe zabranie głosu bez pozwolenia czy okaleczając ich. Nie było tam żadnych szlachetnych gangsterów tylko goście którzy bez problemu pobiliby niepełnosprawnego gdyby zaszła tak potrzeba i wbili nóż w plecy własnemu bratu dla osobistych korzyści.



**Końcowa refleksja**



Brakuje mi współczesnej produkcji polskiej która by ukazywała gangsterskie porachunki w równie bezwzględny i brudny sposób. "Ślepnąć od świateł" jest chyba najbliżej tego ideału, ale wbrew pozorom to nie jest do końca serial o gangsterach. "Jak zostałem gangsterem" miało szanse być taką historią poświęconą człowiekowi który idzie po trupach do celu. Zamiast tego dostałem opowieść jak to trzeba być prawilnym gangusem co się trzyma ze swoimi ziomkami na dobre i złe.



Jest to nie tylko naiwne, a przez to szkodliwe romantyzowanie życia gangsterskiego co zwyczajnie nudne. Oczywiście dla przeciętnego, polskiego normika inne podejście do tego gatunku filmowego może się wydawać szokujące, ale z drugiej strony może dzięki temu skończyłaby się idealizacja różnych form patologii w tym kraju. Z trzeciej strony temat ten może skłaniać do pewnych refleksji. Idea, że człowiek zdolny krzywdzić innych dla pieniędzy kierowałby się jakimiś honorowymi zasadami jest dość zabawna. Oczywiście wewnątrz grup przestępczych panują pewne hermetyczne reguły, ale wynikają one z pragmatyzmu lub pomagają budować pewną zbiorową tożsamość, a nie są wyrazem szlachetnego charakteru samych przestępców. .



Ostatecznie w świecie przestępczym chodzi głównie o zdobywanie władzy i pieniędzy. Ludzie którzy wchodzą do tego świata to albo biedni desperaci, albo jednostki patologiczne wychowane w nieodpowiednim środowisku, albo bezwzględni psychopaci i należy o tym pamiętać.



[#przegryw](/tag/przegryw) [#filmy](/tag/filmy) [#seriale](/tag/seriale) [#kino](/tag/kino) [#przemyslenia](/tag/przemyslenia) [#filozofia](/tag/filozofia)

Wstęp
Ten artykuł jest swego rodzaju rozszerzeniem i poprawieniem wczorajszego wpisu o współczesnym kinie gangsterskim.
Dekonstrukcja kina gangsterskiego
\
Ludzie z jakiegoś powodu lubią mitologizować i romantyzować gangsterskie życie. Nie jest to bynajmniej zjawisko nowe. Historie o szlachetnych łotrzykach jak Robin Hood czy Janosik co okradali bogatych i dawali biednym są popularne od stuleci. W 20 wieku do romantyzowania świata przestępczego przyczyniły się w dużej mierze filmy o mafii. Pomogły one stworzyć wizerunek gangstera jako drania, ale dobrze ubranego i mającego zasady. Same gangi do pewnego stopnia też starały się utrzymywać pozytywny wizerunek u zwykłych ludzi. We współczesnych czasach jednak popkultura zaczęła stopniowo odmitologizować obraz gangsterów z zasadami. Stało się to chociażby za sprawą filmu, a potem serialu Gomorra, albo rumuńskiego serialu Umbre. Jeszcze wcześniej dokonała tego trylogia filmów Pusher.
Gdy w Ojcu Chrzestnym mafiozi choć brutalni i bezwzględni to byli jednak dobrze ubrani tak Gomorrze czy Umbre poczucie stylu raczej nie było priorytetem przestępców. Nie chodzi bynajmniej tylko o kwestie ubioru. Michael Corleone był zimnokrwisty i działał w sposób wykalkulowany. W drugiej części rozkazał nawet zabić swojego własnego brata z powodu zdrady. Nie mniej był też inteligenty, wykształcony, opanowany, a jego działania były zorientowane na dobro rodziny jako całości. Można by rzecz, że reprezentował filozofię włoskiego filozofa Machiavelliego. W nowszych produkcjach natomiast jest zwyczajna, brutalna walka o władze. Nie ma w tym żadnej subtelności. Dialogi między postaciami są prymitywne i wulgarne. Maska cywilizowanego człowieka zostaje tu całkowicie zdarta.
\
W Polsce mit szlachetnego gangstera wciąż żywy
Mit prawilnego gangusa pozostaje jakimś cudem jeszcze żywy w polskiej popkulturze (choć też podlega coraz większemu wyśmianiu). Na zachodzie nawet produkcje zahaczające o tematykę superbohaterów jak serial &quot;Pingwin&quot; nie próbują przypisywać gangsterom jakieś pozytywnej łatki. Główny bohater jest w nim kompletnym potworem do którego ciężko czuć sympatie. Na polskim podwórku sprawa wygląda nieco inaczej. Przekonałem się o tym gdy obejrzałem niedawno film sprzed pandemii, ale wciąż względnie nowy &quot;Jak zostałem gangsterem&quot;. Ponoć jest to produkcja oparta na faktach, ale w praktyce seria filmów &quot;Szybcy i Wściekli&quot; jest w moich oczach bardziej wiarygodna. Jest to bowiem nic innego jak zwykła fantazja o zdobywaniu mocy co dość łatwo wykazać.
Historia opowiada o prawilnym chłopaku z dzielnicy co z jednej strony miał problemy z agresją i ogólnie był impulsywny, ale z drugiej inteligenty, charyzmatyczny, zdolny tworzyć długoterminowe plany. Dość szybko więc osiąga sukces, zostaje jednym z największych gangsterów w kraju, znajduje kompetentną ekipę, dobrego ziomka który staje się jego prawą ręką, gorącą laskę, zdobywa dużo kasy i kupuje sobie ładną rezydencje za miastem. Pozostaje jednak gangsterem z twardymi zasadami. Z policją nie gada i jest lojalny wobec swoich ludzi, a oni są lojalni względem niego.
Jakimś cudem w jego ekipie nie dochodzi do żadnej zdrady. Jego potencjalni wrogowie to idioci których łatwo się pozbywa i wszystko idzie mu względnie dość łatwo. Kilka razy sam przyznaje, że ma mocne szczęście. Dlatego napisałem, że to zwykła fantazja o mocy przebiegająca według klasycznego schematu gdzie główny bohater jest początkowo nikim, ale potem szybko osiąga ogromną potęgę, niszczy wrogów i po drodze zdobywa bardzo atrakcyjną kobietę (czasami nawet harem kobiet). Do tego protagonista co chwile rzuca jakieś życiowe mądrości na poziomie jakiegoś kiepskiego coacha. Brutalność oczywiście w tym filmie jest ukazana i to nawet dość dosadnie, ale co z tego skoro sama fabuła jest mocno naiwna. Na szczęście miałem okazje niedługo później zobaczyć też lepszy, japoński film o gangsterach o którym teraz opowiem.
Brutalna dekonstrukcja Yakuzy
Japonia to kraj gdzie motyw hańby i honoru przewija się dosyć często. Dotyczy to również tamtejszej słynnej organizacji przestępczej zwanej Yakuzą. Dla przykładu tam za przewinienie w ramach kary trzeba uciąć sobie mały palec. Reżyser Takeshi Kitano w swoim filmie o tytule &quot;Wściekłość&quot; z 2010 roku dokonuje jednak radykalnej dekonstrukcji motywu honoru w Yakuzie. Fabuła opowiada o konflikcie przestępczych klanów o terytorium. W krwawej walce o wpływy członkowie Yakuzy nie wahają się wzajemnie zdradzać, spiskować przeciwko sobie, a końcowo zabijać. Zasady i wzajemne zobowiązania wydają się być kompletnie puste. Pada nawet dość wymowny dialog w którym stwierdzono, że słynne obcinanie palca by zmyć hańbę już nic współcześnie nie znaczy.
Nie ma tu jednak brudu jak w zachodnich produkcjach. Gangsterzy ciągle są tu dobrze ubrani, a pomieszczenia w których przebywają są czyste. Większy nacisk położono na pokazanie przemocy. W ten sposób świat gangsterski zostaje przedstawiony jako powrót do Hobbesowskiego stanu natury gdzie toczy się wojna każdego z każdym, a cywilizowane reguły zdają się być zawieszone. W filmie ten kto miał pozycje i siłę nie tylko zabijał, ale też często upokarzał swoich wrogów, własnych podwładnych czy zwykłych ludzi czy to bijąc ich do nieprzytomności za zwykłe zabranie głosu bez pozwolenia czy okaleczając ich. Nie było tam żadnych szlachetnych gangsterów tylko goście którzy bez problemu pobiliby niepełnosprawnego gdyby zaszła tak potrzeba i wbili nóż w plecy własnemu bratu dla osobistych korzyści.
Końcowa refleksja
Brakuje mi współczesnej produkcji polskiej która by ukazywała gangsterskie porachunki w równie bezwzględny i brudny sposób. &quot;Ślepnąć od świateł&quot; jest chyba najbliżej tego ideału, ale wbrew pozorom to nie jest do końca serial o gangsterach. &quot;Jak zostałem gangsterem&quot; miało szanse być taką historią poświęconą człowiekowi który idzie po trupach do celu. Zamiast tego dostałem opowieść jak to trzeba być prawilnym gangusem co się trzyma ze swoimi ziomkami na dobre i złe.
Jest to nie tylko naiwne, a przez to szkodliwe romantyzowanie życia gangsterskiego co zwyczajnie nudne. Oczywiście dla przeciętnego, polskiego normika inne podejście do tego gatunku filmowego może się wydawać szokujące, ale z drugiej strony może dzięki temu skończyłaby się idealizacja różnych form patologii w tym kraju. Z trzeciej strony temat ten może skłaniać do pewnych refleksji. Idea, że człowiek zdolny krzywdzić innych dla pieniędzy kierowałby się jakimiś honorowymi zasadami jest dość zabawna. Oczywiście wewnątrz grup przestępczych panują pewne hermetyczne reguły, ale wynikają one z pragmatyzmu lub pomagają budować pewną zbiorową tożsamość, a nie są wyrazem szlachetnego charakteru samych przestępców. .
Ostatecznie w świecie przestępczym chodzi głównie o zdobywanie władzy i pieniędzy. Ludzie którzy wchodzą do tego świata to albo biedni desperaci, albo jednostki patologiczne wychowane w nieodpowiednim środowisku, albo bezwzględni psychopaci i należy o tym pamiętać.
#przegryw #filmy #seriale #kino #przemyslenia #filozofia

Świat gdzie rządzi przemoc czyli kilka słów o tym jak popkultura ukazuje świat przestępczy.

https://youtu.be/g-tQwzxkbjM?si=C-qALWKzQg9YTzPX

Człowiek, który stworzył raj dla PDF'ów | Akta Epsteina

[@CHVOS](/uzytkownik/CHVOS) dzieki, dobre

Odwrócenie uwagi od Mossadu. Skończony kraj, że nie potrafią się odciąć od Izraela.

Przecież ojciec Maxwell był znany z koneksji z Mossadem i otrzymał pogrzeb z honorami w Izraelu w którym uczestniczył premier jak i prezydent.

Wiadomości Świat

Kontakty Jeffreya Epsteina z rosyjskimi elitami nie miały charakteru wyłącznie towarzyskiego lub finansowego. "Stanowiły część złożonej sieci władzy, wpływów i szpiegowania, która łączyła go z kręgiem najpotężniejszych osób w Moskwie" – uważa jeden z analityków. Dowodów i poszlak wskazujących na niezwykle bliskie związki Epsteina z ludźmi Kremla szybko przybywa.

Donald Tusk nie jest jedyną osobą, która sugerowała, że Jeffrey Epstein działał na rzecz Rosji. Christopher Steele, były szef wydziału ds. Rosji w MI6, uważa, że jest "bardzo prawdopodobne", że Epstein został zwerbowany przez KGB podczas zimnej wojny. "Epstein był zaangażowany w rosyjską przestępczość zorganizowaną w Brighton Beach w Nowym Jorku. Poprzez nią miał kontakty z rosyjską misją w Nowym Jorku. I prawie na pewno został przez nią zwerbowany w tym czasie".



Amerykańscy eksperci od wywiadu uważają, że Epstein został wprowadzony do świata szpiegostwa poprzez interesy z Robertem Maxwellem, magnatem medialnym, który przez lata robił interesy z Kremlem. A w końcu — podobnie jak Epstein — zginął w niejasnych okolicznościach.

W ostatnich latach swego życia Epstein chwalił się przed różnymi osobami, że doradza finansowo wielu zagranicznym przywódcom, w tym Władimirowi Putinowi. W maju 2013 r. napisał w mailu do sekretarza generalnego Rady Europy Thorbjorna Jaglanda, że chce pomóc Putinowi w "przekształceniu systemu finansowego".

Ślad rosyjski nie jest jedyny. Ruch MAGA przypisywał błyskawiczną karierę Epsteina protekcji Mossadu. Tucker Carlson — wpływowa postać w świecie amerykańskich prawicowych mediów — twierdził, że Epstein był izraelskim agentem i że [Trump tuszuje tę sprawę](https://www.newsweek.pl/swiat/publikacja-akt-epsteina-wisi-nad-donaldem-trumpem-jak-cien-bedzie-mu-szkodzic/clnfbrr) właśnie z tego powodu. Niektórzy zwracają też uwagę na rolę CIA w szybkim uwolnieniu Epsteina po jego pierwszym uwięzieniu w 2008 r.



## Epstein doradza Kremlowi

Rosyjskie powiązania Epsteina zostały po raz pierwszy opisane dzięki szczegółowemu śledztwu przeprowadzonemu przez Dossier Center, organizację hakerów finansowaną przez Michaiła Chodorkowskiego. Wynika z niego, że między Epsteinem a ludźmi z Kremla istniało prawdziwe partnerstwo, które było bardzo korzystne dla obu stron. Epstein miał kontakty na najwyższym szczeblu w Moskwie, które dawały mu ogromne możliwości finansowe. Z kolei ludziom z Kremla chodziło o zasięgnięcie porady eksperta w sprawie rajów podatkowych i prania brudnych pieniędzy oraz pomoc w zapewnieniu przykrywki dla agentów wysłanych do Stanów Zjednoczonych.



Głównym partnerem Epsteina po rosyjskiej stronie miał być Siergiej Beliakow, absolwent Akademii FSB, wiceminister rozwoju gospodarczego, a następnie dyrektor Fundacji Międzynarodowego Forum Ekonomicznego, której zadaniem było przyciąganie inwestycji zagranicznych. Beliakow. Dokumenty zhakowane przez Dossier Center ujawniają, że wiosną 2014 r. Beliakow zwrócił się do Epsteina o poradę, jak obejść zachodnie sankcje. Epstein zalecił [m.in](http://m.in). utworzenie nowego banku na wzór zachodniego modelu, wprowadzenia przez Rosję alternatywy dla bitcoina oraz ogłoszenie oferty udzielenia pożyczek o wartości "500 miliardów" (waluta, w której miała być przeprowadzona ta operacja, nie została sprecyzowana w mailu).

Epstein wykorzystał również swoją sieć kontaktów, aby wysłać na Forum Ekonomiczne w Sankt Petersburgu czołowych zachodnich przedsiębiorców, takich jak Reid Hoffman (współzałożyciel LinkedIn) i Nathan Myhrvold (były dyrektor ds. technologii w Microsoft), w celu ewentualnej rekrutacji przez wywiad. W lipcu 2014 r. Beliakow zorganizował dla Espteina serię spotkań na bardzo wysokim szczeblu w Moskwie. Jednak tu pojawia się luka: nie wiadomo, czy wizyta Epsteina ostatecznie miała miejsce.



Komisja Finansów Senatu USA przeanalizowała część dokumentacji Departamentu Skarbu dotyczącej Epsteina. Wynika z niej, że Epstein korzystał z usług kilku rosyjskich banków, obecnie objętych sankcjami, do obsługi płatności związanych z jego siecią handlu kobietami. Znaczna część jego ofiar pochodziła z Rosji, Białorusi i innych krajów Europy Wschodniej, Skala transakcji jest oszałamiająca: na jednym z jego kont bankowych odnotowano blisko 5 tysięcy przelewów o łącznej wartości prawie 1,1 mld dol.



Jedna z hipotez głosi, że Epstein wykonywał też istotną misję na rzecz rosyjskich służb, Miał zapewniać przykrywkę dla młodych rosyjskich kobiet, których zadaniem było przeniknięcie do Doliny Krzemowej. Przykład? Masza Drokowa, współpracowniczka Konstantina Rykowa, "głównego trolla" Kremla, przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie została rzeczniczką prasową Epsteina. Wiele wskazuje na to, że zadaniem Drokowej było przejęcie technologii, które mogły być przydatne dla rosyjskich władz. Od 2016 roku inwestowała w start-upy technologiczne (jak [m.in](http://m.in). NtechLab, który wykorzystuje sztuczną inteligencję do analizy dużych zbiorów danych).

Wiadomo też, że Epstein zaplanował spotkania między Peterem Thielem a ambasadorem Rosji przy ONZ Witalijem Czurkinem. Niektórzy twierdzą, że Epstein miał wielki wpływ na prorosyjską orientację wielu gigantów z Doliny Krzemowej.



W 2016 r. Epstein zaczął zabiegać o względy otoczenia Trumpa. Wszystkim naokoło mówił, że Trump może wygrać. Nawiązał ponowny kontakt z Tomem Barrackiem, bliskim sojusznikiem Trumpa i nieformalnym doradcą jego kampanii prezydenckiej, z którym był związany w latach 80.

W rezydencji Epsteina doszło do spotkania Barracka z Witalijem Czurkinem. Rosjanie doceniali świetne kontakty finansisty w świecie polityki, biznesu i nauki.



Niels Groeneveld, holenderski ekspert ds. cyberbezpieczeństwa twierdzi: "Kontakty Epsteina z rosyjskimi elitami nie miały charakteru wyłącznie towarzyskiego lub finansowego. Były strategiczne, stanowiły część złożonej sieci władzy, wpływów i szpiegowania, która łączyła go Stanowiły część złożonej sieci władzy, wpływów i szpiegowania, która łączyła go z kręgiem najpotężniejszych osób w Moskwie. Doświadczenie Epsteina w zarządzaniu złożonymi strukturami finansowymi sprawiło, że stał się cennym nabytkiem dla rosyjskich oligarchów pragnących chronić swój majątek przed niestabilnością polityczną i sankcjami gospodarczymi. W zamian Epstein uzyskał dostęp do wpływowych rosyjskich osobistości, stając się zaufanym doradcą i finansistą moskiewskiej elity. Relacje te były korzystne dla obu stron. Pozwalały Epsteinowi rozszerzyć swoje imperium finansowe, a rosyjskim oligarchom zapewniały kluczowe punkty oparcia na rynkach zachodnich. Epstein utrzymywał kontakty z osobistościami politycznymi, które miały znaczny wpływ na Kremlu. Były to strategiczne sojusze mające na celu zapewnienie Epsteinowi znaczenia politycznego i ochrony".



## Pieniądze Epsteina pochodziły z Kremla?

Ghislaine była ulubioną córką magnata prasowego Roberta Maxwella, jego powiernicą, głęboko zaangażowaną w biznesy ojca. Dokładna data spotkania Ghislaine Maxwell i Jeffreya Epsteina pozostaje tajemnicą. Już w 1992 r. była przedstawiana jako jego "główna dziewczyna". Szybko stała się [współtwórcą finansowego i przestępczego imperium](https://www.newsweek.pl/swiat/miliony-stron-dokumentow-co-wynika-z-akt-epsteina/9y216dz) Espteina.



Jeden z byłych wspólników Epsteina twierdzi, że poznał on ojca Ghislaine znacznie wcześniej i pracował z nim wspólnie nad "wieloma projektami". Jean-Luc Brunel, właściciel agencji modelek, seksualny drapieżca i sutener Epsteina (aresztowany w 2020 r., zostanie później znaleziony powieszony w swojej celi, podobnie jak Epstein) często przywoływał powiązania finansowe między Maxwellem a Epsteinem. "Jean-Luc opowiadał swoim znajomym, że biznesy z Robertem Maxwellem, były jednym z powodów, dla których Epstein miał pieniądze. Mówił też, że Maxwell był jednym z pierwszych inwestorów Epsteina" — opowiadał jeden z byłych bliskich współpracowników Francuza.



Maxwell miał świetne kontakty w krajach komunistycznych od lat 50. Zarabiał dzięki nim ogromne pieniądze. W aktach brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych określono go jako "bardzo nieprzyjemnego człowieka, prawie na pewno finansowanego przez Rosję".



W latach 80. reżim komunistyczny zaczął się rozpadać. Największym zmartwieniem sowieckich aparatczyków, było przeniesienie aktywów finansowych w bezpieczne miejsce: w latach 1989–1991 KGB przewiozło na Zachód 8 ton platyny, 60 ton złota, całe ciężarówki diamentów i aż 50 mld dol w gotówce. "Siłą napędową tej działalności transferowej na Zachód był Maxwell. Był jak położna — nadzorował bóle porodowe tak zwanej oligarchii radzieckiej" — pisał rosyjski dysydent Aleksander Boot.



Z kolei jeden z wysokich rangą funkcjonariuszy KGB twierdził, że "Maxwell współpracował z komunistami, ale nigdy nie zapomniał o swoich własnych interesach. Pomagał krajom socjalistycznym w zakładaniu spółek joint venture za granicą, ale nie za darmo. Dwa mld dol. potajemnie przekazane przez rząd bułgarski w celu wyprania pieniędzy pochodzących z handlu narkotykami, zniknęły w zachodnich bankach. Maxwell oferował też konta bankowe w Liechtensteinie wysokim rangą funkcjonariuszom ZSRR. W zamian za swoje usługi związane z otwarciem takich kont dla agentów KGB i przedstawicieli partii komunistycznej Maxwell otrzymywał sute prowizje".



W sierpniu 1999 r. "New York Times" ujawnił największą operację prania brudnych pieniędzy, jaką kiedykolwiek wykryto w Stanach Zjednoczonych. Konto otwarte w Bank of New York służyło do prania pieniędzy rosyjskiej mafii. Wartość operacji oszacowano na 10 mld dol. Sprawa prowadziła do Semiona Mogilewicza, jednego z głównych bossów rosyjskiej mafii, powiązanego z KGB. Mogilewicz był zamieszany w handel bronią, narkotykami, prostytucję i oszustwa inwestycyjne. To właśnie Robert Maxwell w 1988 r. otworzył mu dostęp do zachodniego świata finansów. Uzyskał też izraelskie paszporty dla Mogilewicza i ponad 20 jego wspólników.



Dzięki pomocy Maxwella Mogilewicz mógł rozszerzyć swoją sieć przestępczą na całą Europę.

Francuska badaczka Rosji Francoise Thom twierdzi, że to właśnie Maxwell odpowiada za "rosyjski trop" w biografii Epsteina. "Po śmierci Maxwella Epstein odziedziczył nie tylko jego ulubioną córkę. Odziedziczył również część sieci kontaktów Maxwella. Wszyscy amerykańscy obserwatorzy zastanawiali się, skąd pochodzi kolosalna fortuna, która pozwalała mu prowadzić "życie maharadży". W rzeczywistości było to życie w stylu rosyjskiego oligarchy".



Rownież Christopher Steele — były szef wydziału ds. Rosji w MI6 — uważa, że majątek Epsteina mógł pochodzić z Kremla: "Być może większość jego funduszy inwestycyjnych, których pochodzenie nigdy nie zostało wyjaśnione, faktycznie pochodziła ze Związku Radzieckiego".

Źródło: Wrpost

[#polityka](/tag/polityka) [#pieniadze](/tag/pieniadze) [#rosja](/tag/rosja)

Donald Trump uważa, że publikacja najnowszej serii akt Jeffreya Epsteina oczyszcza go z podejrzeń. Prezydent nie ma jednak racji — wiele dokumentów wciąż nie zostało ujawnionych. Ich treść może być dla Trumpa groźna. A blokowanie ich publikacji — jeszcze gorsze.

Cień Epsteina wisi nad Trumpem. Czego by nie zrobił, ta sprawa będzie mu szkodzić

Kontakty Jeffreya Epsteina z rosyjskimi elitami nie miały charakteru wyłącznie towarzyskiego lub finansowego. &quot;Stanowiły część złożonej sieci władzy, wpływów i szpiegowania, która łączyła go z kręgiem najpotężniejszych osób w Moskwie&quot; – uważa jeden z analityków. Dowodów i poszlak wskazujących na niezwykle bliskie związki Epsteina z ludźmi Kremla szybko przybywa.
Donald Tusk nie jest jedyną osobą, która sugerowała, że Jeffrey Epstein działał na rzecz Rosji. Christopher Steele, były szef wydziału ds. Rosji w MI6, uważa, że jest &quot;bardzo prawdopodobne&quot;, że Epstein został zwerbowany przez KGB podczas zimnej wojny. &quot;Epstein był zaangażowany w rosyjską przestępczość zorganizowaną w Brighton Beach w Nowym Jorku. Poprzez nią miał kontakty z rosyjską misją w Nowym Jorku. I prawie na pewno został przez nią zwerbowany w tym czasie&quot;.
Amerykańscy eksperci od wywiadu uważają, że Epstein został wprowadzony do świata szpiegostwa poprzez interesy z Robertem Maxwellem, magnatem medialnym, który przez lata robił interesy z Kremlem. A w końcu — podobnie jak Epstein — zginął w niejasnych okolicznościach.
W ostatnich latach swego życia Epstein chwalił się przed różnymi osobami, że doradza finansowo wielu zagranicznym przywódcom, w tym Władimirowi Putinowi. W maju 2013 r. napisał w mailu do sekretarza generalnego Rady Europy Thorbjorna Jaglanda, że chce pomóc Putinowi w &quot;przekształceniu systemu finansowego&quot;.
Ślad rosyjski nie jest jedyny. Ruch MAGA przypisywał błyskawiczną karierę Epsteina protekcji Mossadu. Tucker Carlson — wpływowa postać w świecie amerykańskich prawicowych mediów — twierdził, że Epstein był izraelskim agentem i że Trump tuszuje tę sprawę właśnie z tego powodu. Niektórzy zwracają też uwagę na rolę CIA w szybkim uwolnieniu Epsteina po jego pierwszym uwięzieniu w 2008 r.
Epstein doradza Kremlowi
Rosyjskie powiązania Epsteina zostały po raz pierwszy opisane dzięki szczegółowemu śledztwu przeprowadzonemu przez Dossier Center, organizację hakerów finansowaną przez Michaiła Chodorkowskiego. Wynika z niego, że między Epsteinem a ludźmi z Kremla istniało prawdziwe partnerstwo, które było bardzo korzystne dla obu stron. Epstein miał kontakty na najwyższym szczeblu w Moskwie, które dawały mu ogromne możliwości finansowe. Z kolei ludziom z Kremla chodziło o zasięgnięcie porady eksperta w sprawie rajów podatkowych i prania brudnych pieniędzy oraz pomoc w zapewnieniu przykrywki dla agentów wysłanych do Stanów Zjednoczonych.
Głównym partnerem Epsteina po rosyjskiej stronie miał być Siergiej Beliakow, absolwent Akademii FSB, wiceminister rozwoju gospodarczego, a następnie dyrektor Fundacji Międzynarodowego Forum Ekonomicznego, której zadaniem było przyciąganie inwestycji zagranicznych. Beliakow. Dokumenty zhakowane przez Dossier Center ujawniają, że wiosną 2014 r. Beliakow zwrócił się do Epsteina o poradę, jak obejść zachodnie sankcje. Epstein zalecił m.in. utworzenie nowego banku na wzór zachodniego modelu, wprowadzenia przez Rosję alternatywy dla bitcoina oraz ogłoszenie oferty udzielenia pożyczek o wartości &quot;500 miliardów&quot; (waluta, w której miała być przeprowadzona ta operacja, nie została sprecyzowana w mailu).
Epstein wykorzystał również swoją sieć kontaktów, aby wysłać na Forum Ekonomiczne w Sankt Petersburgu czołowych zachodnich przedsiębiorców, takich jak Reid Hoffman (współzałożyciel LinkedIn) i Nathan Myhrvold (były dyrektor ds. technologii w Microsoft), w celu ewentualnej rekrutacji przez wywiad. W lipcu 2014 r. Beliakow zorganizował dla Espteina serię spotkań na bardzo wysokim szczeblu w Moskwie. Jednak tu pojawia się luka: nie wiadomo, czy wizyta Epsteina ostatecznie miała miejsce.
Komisja Finansów Senatu USA przeanalizowała część dokumentacji Departamentu Skarbu dotyczącej Epsteina. Wynika z niej, że Epstein korzystał z usług kilku rosyjskich banków, obecnie objętych sankcjami, do obsługi płatności związanych z jego siecią handlu kobietami. Znaczna część jego ofiar pochodziła z Rosji, Białorusi i innych krajów Europy Wschodniej, Skala transakcji jest oszałamiająca: na jednym z jego kont bankowych odnotowano blisko 5 tysięcy przelewów o łącznej wartości prawie 1,1 mld dol.
Jedna z hipotez głosi, że Epstein wykonywał też istotną misję na rzecz rosyjskich służb, Miał zapewniać przykrywkę dla młodych rosyjskich kobiet, których zadaniem było przeniknięcie do Doliny Krzemowej. Przykład? Masza Drokowa, współpracowniczka Konstantina Rykowa, &quot;głównego trolla&quot; Kremla, przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie została rzeczniczką prasową Epsteina. Wiele wskazuje na to, że zadaniem Drokowej było przejęcie technologii, które mogły być przydatne dla rosyjskich władz. Od 2016 roku inwestowała w start-upy technologiczne (jak m.in. NtechLab, który wykorzystuje sztuczną inteligencję do analizy dużych zbiorów danych).
Wiadomo też, że Epstein zaplanował spotkania między Peterem Thielem a ambasadorem Rosji przy ONZ Witalijem Czurkinem. Niektórzy twierdzą, że Epstein miał wielki wpływ na prorosyjską orientację wielu gigantów z Doliny Krzemowej.
W 2016 r. Epstein zaczął zabiegać o względy otoczenia Trumpa. Wszystkim naokoło mówił, że Trump może wygrać. Nawiązał ponowny kontakt z Tomem Barrackiem, bliskim sojusznikiem Trumpa i nieformalnym doradcą jego kampanii prezydenckiej, z którym był związany w latach 80.
W rezydencji Epsteina doszło do spotkania Barracka z Witalijem Czurkinem. Rosjanie doceniali świetne kontakty finansisty w świecie polityki, biznesu i nauki.
Niels Groeneveld, holenderski ekspert ds. cyberbezpieczeństwa twierdzi: &quot;Kontakty Epsteina z rosyjskimi elitami nie miały charakteru wyłącznie towarzyskiego lub finansowego. Były strategiczne, stanowiły część złożonej sieci władzy, wpływów i szpiegowania, która łączyła go Stanowiły część złożonej sieci władzy, wpływów i szpiegowania, która łączyła go z kręgiem najpotężniejszych osób w Moskwie. Doświadczenie Epsteina w zarządzaniu złożonymi strukturami finansowymi sprawiło, że stał się cennym nabytkiem dla rosyjskich oligarchów pragnących chronić swój majątek przed niestabilnością polityczną i sankcjami gospodarczymi. W zamian Epstein uzyskał dostęp do wpływowych rosyjskich osobistości, stając się zaufanym doradcą i finansistą moskiewskiej elity. Relacje te były korzystne dla obu stron. Pozwalały Epsteinowi rozszerzyć swoje imperium finansowe, a rosyjskim oligarchom zapewniały kluczowe punkty oparcia na rynkach zachodnich. Epstein utrzymywał kontakty z osobistościami politycznymi, które miały znaczny wpływ na Kremlu. Były to strategiczne sojusze mające na celu zapewnienie Epsteinowi znaczenia politycznego i ochrony&quot;.
Pieniądze Epsteina pochodziły z Kremla?
Ghislaine była ulubioną córką magnata prasowego Roberta Maxwella, jego powiernicą, głęboko zaangażowaną w biznesy ojca. Dokładna data spotkania Ghislaine Maxwell i Jeffreya Epsteina pozostaje tajemnicą. Już w 1992 r. była przedstawiana jako jego &quot;główna dziewczyna&quot;. Szybko stała się współtwórcą finansowego i przestępczego imperium Espteina.
Jeden z byłych wspólników Epsteina twierdzi, że poznał on ojca Ghislaine znacznie wcześniej i pracował z nim wspólnie nad &quot;wieloma projektami&quot;. Jean-Luc Brunel, właściciel agencji modelek, seksualny drapieżca i sutener Epsteina (aresztowany w 2020 r., zostanie później znaleziony powieszony w swojej celi, podobnie jak Epstein) często przywoływał powiązania finansowe między Maxwellem a Epsteinem. &quot;Jean-Luc opowiadał swoim znajomym, że biznesy z Robertem Maxwellem, były jednym z powodów, dla których Epstein miał pieniądze. Mówił też, że Maxwell był jednym z pierwszych inwestorów Epsteina&quot; — opowiadał jeden z byłych bliskich współpracowników Francuza.
Maxwell miał świetne kontakty w krajach komunistycznych od lat 50. Zarabiał dzięki nim ogromne pieniądze. W aktach brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych określono go jako &quot;bardzo nieprzyjemnego człowieka, prawie na pewno finansowanego przez Rosję&quot;.
W latach 80. reżim komunistyczny zaczął się rozpadać. Największym zmartwieniem sowieckich aparatczyków, było przeniesienie aktywów finansowych w bezpieczne miejsce: w latach 1989–1991 KGB przewiozło na Zachód 8 ton platyny, 60 ton złota, całe ciężarówki diamentów i aż 50 mld dol w gotówce. &quot;Siłą napędową tej działalności transferowej na Zachód był Maxwell. Był jak położna — nadzorował bóle porodowe tak zwanej oligarchii radzieckiej&quot; — pisał rosyjski dysydent Aleksander Boot.
Z kolei jeden z wysokich rangą funkcjonariuszy KGB twierdził, że &quot;Maxwell współpracował z komunistami, ale nigdy nie zapomniał o swoich własnych interesach. Pomagał krajom socjalistycznym w zakładaniu spółek joint venture za granicą, ale nie za darmo. Dwa mld dol. potajemnie przekazane przez rząd bułgarski w celu wyprania pieniędzy pochodzących z handlu narkotykami, zniknęły w zachodnich bankach. Maxwell oferował też konta bankowe w Liechtensteinie wysokim rangą funkcjonariuszom ZSRR. W zamian za swoje usługi związane z otwarciem takich kont dla agentów KGB i przedstawicieli partii komunistycznej Maxwell otrzymywał sute prowizje&quot;.
W sierpniu 1999 r. &quot;New York Times&quot; ujawnił największą operację prania brudnych pieniędzy, jaką kiedykolwiek wykryto w Stanach Zjednoczonych. Konto otwarte w Bank of New York służyło do prania pieniędzy rosyjskiej mafii. Wartość operacji oszacowano na 10 mld dol. Sprawa prowadziła do Semiona Mogilewicza, jednego z głównych bossów rosyjskiej mafii, powiązanego z KGB. Mogilewicz był zamieszany w handel bronią, narkotykami, prostytucję i oszustwa inwestycyjne. To właśnie Robert Maxwell w 1988 r. otworzył mu dostęp do zachodniego świata finansów. Uzyskał też izraelskie paszporty dla Mogilewicza i ponad 20 jego wspólników.
Dzięki pomocy Maxwella Mogilewicz mógł rozszerzyć swoją sieć przestępczą na całą Europę.
Francuska badaczka Rosji Francoise Thom twierdzi, że to właśnie Maxwell odpowiada za &quot;rosyjski trop&quot; w biografii Epsteina. &quot;Po śmierci Maxwella Epstein odziedziczył nie tylko jego ulubioną córkę. Odziedziczył również część sieci kontaktów Maxwella. Wszyscy amerykańscy obserwatorzy zastanawiali się, skąd pochodzi kolosalna fortuna, która pozwalała mu prowadzić &quot;życie maharadży&quot;. W rzeczywistości było to życie w stylu rosyjskiego oligarchy&quot;.
Rownież Christopher Steele — były szef wydziału ds. Rosji w MI6 — uważa, że majątek Epsteina mógł pochodzić z Kremla: &quot;Być może większość jego funduszy inwestycyjnych, których pochodzenie nigdy nie zostało wyjaśnione, faktycznie pochodziła ze Związku Radzieckiego&quot;.
Źródło: Wrpost
#polityka #pieniadze #rosja